Πρῶτον οὖν εἴπωμεν, εἰ καθ᾿ οὗ τὸ Γ, τὸ Β ἐνδέχεται, καὶ καθ᾿ οὖ τὸ Β, τὸ Α.

Πρῶτον μέν, φησί, δεῖ λέγειν περὶ τῆς συζυγίας τῆς ἐξ ἀμφοτέρων ἐνδεχομένων. ἐπεὶ δὲ κεῖται αὐτῷ ἴσον εἶναι τὸ ‘καθ᾿ οὗ τόδε, τόδε’ τῷ ‘κατὰ παντὸς τούτου τοῦτο’, τὴν πρότασιν τὴν ‘τὸ Β παντὶ τῷ Γ ἐνδέχεται᾿ διὰ τοῦ ἴσον καὶ ταὐτὸν τούτῳ σημαίνοντος ἔλαβε· τοῦτο δ’ ἐστὶ τὸ καθ’ 1 δυνάμενον ἐξακούεσθαι a ἤδη M: ἥδε̣(??) (. corr. Β2) Β: om. a 3 et 4 sunt textus verba in M 4 ἐνδέχεσθαι aBM (pr. u): ἐγχωρεῖν Ar. 10 τὸν om. M τῶν (post προτάσεων) om. a 11 ἐνδέχεται M 14 ἐνδέχεται a 15 καθ’ οὗ om. M τοῦ BM: τὸ a κατὰ om. a 16 τῆς BM: τοῦ a πάντως a 17 ταὐτὰ scripsi: αὐτὰ libri εἴη δύο M 18 λεγομένη BM: γενομένη a 20 ἐστιν aB: ἔστι M 20 et 21 ἡ pro ἢ a 23 ἁ aB: p M ὤας τινες λέγουσι] cf. p. 126,22 —28 25 ante συμπέρασμα add. τὸ aM 28 post ἀμφοτέρων add. τῶν Β 29 τόδε (ante τῷ) a: τῶδε M, itemque, sed expunctum, Β 30 τοῦτο expunxit Β ἐνδέχεσθαι a 31 τοῦ B corr.: τοῦτο M, Β pr.: τοῦ τὸ a τούτῳ B: τούτου M: om. a σημαινόμενον M οὗ τὸ Γ, τὸ Β ἐνδέχεται. ὁμοίως καὶ τὸ καθ᾿ οὗ τὸ, Β, τὸ Α· καὶ γὰρ 54r τοῦτο ἴσον ἐστὶ τῷ ‘κατὰ παντὸς τὸ Α τοῦ Β’. εἰπὼν δὲ δεῖν ἀπὸ τῶν ὁμοιοσχημόνων ἄρχεσθαι πρῶτον προσέθηκε τὸ καθάπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων· καὶ γὰρ ἐπὶ τοῦ ὑπάρχοντος καὶ τοῦ ἀναγκαίου πρῶτον ἰδίᾳ περὶ ἑκατέρου εἶπε καὶ περὶ τῶν ὁμοιοσχημόνων κατ’ ἐκεῖνα προτάσεων, εἶθ’ οὕτως περὶ τῶν μίξεων, ὃ καὶ περὶ τοῦ ἐνδεχομένου προτίθεται καὶ ποιήσει.