p. 32a 15Περὶ μὲν οὖν τοῦ ἀναγκαίου, πῶς γίνεται.
Τοῦτ᾿ ἔστι, πῶς ἀναγκαῖον γίνεται τὸ συμπέρασμα γίνεται δέ ποτε καὶ <ἐκ> τῆς ἑτέρας,
ὅταν ἡ μείζων ἀναγκαία ᾖ), καὶ ὅτι ταῖς ὑπαρχούσαις
ὁμοίως αἱ ἀναγκαῖαι
συμπλεκόμεναι γίνονται συλλογιστικαί, καὶ ὅτι διαφέρει
τοῦ ὑπάρχοντος τὸ
ἀναγκαῖον τῇ ἀιδίῳ ὑπάρξει. λέγεται δὲ περὶ τοῦ ὡς συμπεράσματος ἀναγκαίου.
2 γίνεσθαι τὸ συμπέρασμα . . . τὸ γὰρ ὑπάρχον τινὶ ἀναγκαῖον (p. 156, 28)
om. Β, in quo deest folium unum 3 ἐπιζητήσαι Μ 4 ὑγιὲς a: ἀναγκαῖον KM γὰρ (post δοκεῖ) KM: δ’
a 6 καὶ ἄνθρωπος παντὶ περιπατοῦντι (7) om. M: καὶ ἄνθρωπος . . . ὑπαρχόντως (7) om. Κ T ἐξ
ἀνάγκης a 8 ἀεὶ alterura addidi post καὶ repetit ἡ a 9 εἴρηκε a et M, ut videtur, corr.:
εἴρηται Κ λαμβάνοντι Κ 10 τῶν προτάσεων KM: πρότασις a 12 προσκείμενον aK 14 ἄν addidi
συνήθως] συνήθ periit in Κ ὡς om. a 16 ἡ δεῖ a: ἤδη ΚΜ 16. 17 προσδιορίζεσθαι a: προσδιορί- χ΄
(??) ζεται KM 20 ὑπάρχον a: ὕπαρ Κ: ὑπάρχει M 22 τὸ om. M διορισμοῦ a τοῦ addidi (cf. vs. 25)
23 post ἂν add. γὰρ a 24 μὴ Κ περιπατεῖν a: περιπατεῖ KM ante τὸ add. καὶ M 25 ἄν γὰρ omisso
τοῦ, ut vs. 23, a 26 οὖν a et Ar.: om. K πῶς a et Ar.: οὕτως K 28 ἐκ a: om. KM