p. 27a 15Ὅτι μὲν οὖν γίνεται συλλογισμὸς ἐχόντων τῶν ὄρων, φανερὸν·
Δείξας τὰς προειρημένας δύο συζυγίας συλλογιστικὰς ἐν δευτέρῳ σχήματι διά τε τῶν ἀντιστροφῶν
καὶ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς ἐπισημαίνεται, ὅτι οὐ τέλειοι οὗτοι οἱ συλλογισμοὶ τῷ
προσδεηθῆναι ἀποδείξεως
ἔξωθεν πρὸς τὸ τὸ ἐν αὐτοῖς ἀναγκαῖον φανερὸν
γενέσθαι.
3 ἑαυτῇ aLM καὶ cm. a 5 οὐδενὶ a ὑπάρχειν M G τεθῆναι a post ξ repetit
τινὶ M 7 ὑπάρχειν M τε oin. L: τε καὶ ψευ evan. M 8 τῷ (ante τὸ) om. L τῷ ξ τινὶ M τῷ (ante
μηδενὶ) L 9 αὐτῷ τῷ ξ τὸ V. τὸ V aLM 10 ἐκκειμένῃ ἐκ in ras.) Β: κειμένῃ aLM 11 φήσει a 12 τῷ
ξ τινὶ LM post συνάγεται add. οὖν LM 13 τῷ ξ τινὶ aLM 14 ἀδύνατον . . . τῷ ξ ὑπάρχειν (15) om.
aLM 15 ψεῦδος aL 16 τὸ alterum om. aLM 18 μη- δενί a παντὶ τῷ V L 19 ὑπάρχειν M ὑπῆρξε LM 21
τὸ (ante v) om. L 22 προσλαμβάνωμεν Β τὴν alterum om. LM 23 τὸ primum om. Β τὸ altemm om. L μὴ
om. LM 27 ante δευτέρῳ add. τῷ aLM 28 τε aBM: ταῦτα L 29 οἱ cm. L: οἱ οἱ evan. M 30 τὸ alterum
om. L