κείνης, ᾗ μιν ἔδεκτο γυνὴ πρηεῖα Θεανώ.δειλὴ Λαοδίκη, σὲ δὲ πατρίδος ἐγγύθι γαίης γαῖα περιπτύξασα κεχηνότι δέξατο κόλπῳ·οὐδέ σε Θησείδης Ἀκάμας οὐδʼ ἄλλος Ἀχαιῶνἤγαγε ληιδίην, ἔθανες δʼ ἅμα πατρίδι γαίῃ.πᾶσαν δʼ οὐκ ἂν ἔγωγε μόθου χύσιν ἀείσαιμικρινάμενος τὰ ἕκαστα καὶ ἄλγεα νυκτὸς ἐκείνης· Μουσάων ὅδε μόχθος, ἐγὼ δʼ ἅπερ ἵππον ἐλάσσωτέρματος ἀμφιέλισσαν ἐπιψαύουσαν ἀοιδήν.ἄρτι γὰρ ἀντολίηθεν ἀπόσσυτος Ὠκεανοῖοἠρέμα λευκαίνουσα κατέγραφεν ἠέρα πολλήν,