καρχαλέοισι λύκοισιν ἐοικότες, οἵθʼ ὑπὸ νύκτα χειμερίην φονόωντες ἀσημάντοις ἐπὶ μήλοιςοἴχονται, κάματον δὲ κατατρύχουσι νομήων.ἔνθα δύω περ ἐόντες ἀπειρεσίοισιν ἔμιχθενἀνδράσι δυσμενέεσσι· νέη δʼ ἠγείρετο χάρμητῶν μὲν ἐπορνυμένων, τῶν δʼ ὑψόθεν ἐκ θαλάμοιο βαλλόντων λιθάκεσσι καὶ ὠκυμόροισιν ὀιστοῖς.ἀλλὰ καὶ ὣς ὑπέροπλα καρήατα πυργώσαντεςἀρρήκτοις κορύθεσσι καὶ ἀσπίσι κυκλώσαντεςεἰσέθορον μέγα δῶμα· καὶ ἀντίβιον μὲν ὅμιλον,θῆρας δειμαλέους, ἐλάων ἐδάιξεν Ὀδυσσεύς,