αὐχένας ἐς θάνατον δειλοῖς ὑπέβαλλον ἀκοίταις,αἱ δὲ φίλοις ἐπὶ παισί, χελιδόνες οἷάτε κοῦφαι, μητέρες ὠδύροντο· νέη δέ τις ἀσπαίρονταἠίθεον κλαύσασα θανεῖν ἔσπευδε καὶ αὐτὴοὐδὲ δορυκτήτοισιν ὁμοῦ δεσμοῖσιν ἕπεσθαιἤθελεν, ἀλλʼ ἐχόλωσε καὶ οὐκ ἐθέλοντα φονῆακαὶ ξυνὸν λέχος ἔσχεν ὀφειλόμενον παρακοίτῃ. πολλαὶ δʼ ἠλιτόμηνα καὶ ἄπνοα τέκνα φέρουσαιγαστέρος ὠμοτόκοιο χύδην ὠδῖνα μεθεῖσαιῥιγεδανῶς σὺν παισὶν ἀπεψύχοντο καὶ αὐταί.παννυχίη δʼ ἐχόρευσεν ἀνὰ πτόλιν, οἷα θύελλα,