οὐχ ὅτε που γλωχῖνας ἀποξύνουσα κεραίηςπρωτοφαὴς ὑπὸ μηνὸς ἀνίσταται ἄσκιον ἀχλύν,ἀλλʼ ὅτε κυκλώσασα περίτροχον ὄμματος αὐγὴνἀντιτύπους ἀκτῖνας ἐφέλκεται ἠελίοιο·τοίη μαρμαίρουσα Θεραπναίη τότε νύμφη οἴνοπα πῆχυν ἀνεῖλκε, φίλου πυρὸς ἡνιοχῆα.οἱ δὲ σέλας πυρσοῖο μετήορον ἀθρήσαντεςνῆας ἀνεκρούσαντο παλιγγνάμπτοισι κελεύθοιςἈργεῖοι σπεύδοντες, ἅπας δʼ ἠπείγετο ναύτηςδηναιοῦ πολέμοιο τέλος διζήμενος εὑρεῖν. οἱ δʼ αὐτοὶ πλωτῆρες ἔσαν κρατεροί τε μαχηταὶ