καὶ τὸν μὲν λίπεν ἆσθμα φερέσβιον· οἱ δέ μιν ἄλλοιδάκρυσι λαθριδίοισι κατακλαύσαντες Ἀχαιοὶκοῖλον ἀποκρύψαντες ἐς ἰσχίον ἔνθεσαν ἵππου καὶ χλαῖναν μελέεσσιν ἐπὶ ψυχροῖσι βαλόντες.καί νύ κεν ἄλλον ἔθελγε γυνὴ δολόμητις Ἀχαιῶν,εἰ μή οἱ βλοσυρῶπις ἀπʼ αἰθέρος ἀντήσασαΠαλλὰς ἐπηπείλησε, φίλου δʼ ἐξήγαγε νηοῦμούνῃ φαινομένη, στερεῇ δʼ ἀπεπέμψατο φωνῇ· δειλαίη, τέο μέχρις ἀλιτροσύναι σε φέρουσικαὶ πόθος ἀλλοτρίων λεχέων καὶ Κύπριδος ἄτη;οὔποτε δʼ οἰκτείρεις πρότερον πόσιν οὐδὲ θύγατρα