ἕλκεται, οὐ ξιφέων σελαγή, σιγῶσι δʼ ὀιστοί,ἀλλὰ χοροὶ καὶ μοῦσα μελίπνοος, οὐδʼ ἔτι νείκη,οὐ μήτηρ ἐπὶ παιδὶ κινύρεται, οὐδʼ ἐπὶ δῆρινἄνδρα γυνὴ πέμψασα νέκυν δακρύσατο χήρη·ἵππον ἀνελκόμενον δέχεται πολιοῦχος Ἀθήνη.παρθένε τολμήεσσα, σὺ δὲ πρὸ δόμοιο θοροῦσαψεύδεα θεσπίζουσα καὶ ἄγρια μαργαίνουσαμοχθίζεις ἀτέλεστα καὶ ἱερὸν ἄστυ μιαίνεις.ἔρρʼ οὕτως· ἡμῖν δὲ χοροὶ θαλίαι τε μέλονται.οὐ γὰρ ἔτι Τροίης ὑπὸ τείχεσι δεῖμα λέλειπται,οὐδʼ ἔτι μαντιπόλοιο τεῆς κεχρήμεθα φωνῆς.