ἡ μὲν ἔφη· τῇ δʼ οὔτις ἐπείθετο· τὴν γὰρ Ἀπόλλωνἀμφότερον μάντιν τʼ ἀγαθὴν καὶ ἄπιστον ἔθηκεν.τὴν δὲ πατὴρ ἐνένιπεν ὁμοκλήσας ἐπέεσσι·τίς σε πάλιν, κακόμαντι, δυσώνυμος ἤγαγε δαίμων,θαρσαλέη κυνόμυια; μάτην ὑλάουσʼ ἀπερύκεις.οὔπω σοι κέκμηκε νόος λυσσώδεϊ νούσῳ,οὐδὲ παλιμφήμων ἐκορέσσαο λαβροσυνάων;ἀλλὰ καὶ ἡμετέρῃσιν ἐπαχνυμένη θαλίῃσινἤλυθες, ὁππότε πᾶσιν ἐλεύθερον ἦμαρ ἀνῆψενἡμῖν Ζεὺς Κρονίδης, ἐκέδασσε δὲ νῆας Ἀχαιῶν.οὐδʼ ἔτι δούρατα μακρὰ τινάσσεται, οὐδʼ ἔτι τόξα