ὡς ἥγε πτερόεντος ἀναΐξασα νόοιοΚασσάνδρη θεόφοιτος ἐμαίνετο· πυκνὰ δὲ χαίτηνκοπτομένη καὶ στέρνον ἀνίαχε μαινάδι φωνῇ· ὦ μέλεοι, τίνα τοῦτον ἀνάρσιον ἵππον ἄγοντεςδαιμόνιοι μαίνεσθε καὶ ὑστατίην ἐπὶ νύκτασπεύδετε καὶ πολέμοιο πέρας καὶ νήγρετον ὕπνον;δυσμενέων ὅδε κῶμος ἀρήιος· αἱ δέ που ἤδητίκτουσιν μογερῆς Ἑκάβης ὠδῖνες ὀνείρων, λήγει δʼ ἀμβολιεργὸν ἔτος πολέμοιο λυθέντος.τοῖος ἀριστήων λόχος ἔρχεται, οὓς ἐπὶ χάρμηντεύχεσιν ἀστράπτοντας ἀμαυροτάτην ὑπὸ νύκτα