ἡ δʼ οὐκ εἰς ἀγέλην ποτιδέρκεται οὐδὲ βοτῆριπείθεται οὐδὲ νομοῖο λιλαίεται, ἀλλὰ βελέμνῳὀξέι θηγομένη βοέων ἐξήλυθε θεσμῶν·τοίη μαντιπόλοιο βολῆς ὑπὸ νύγματι κούρη πλαζομένη κραδίην ἱερὴν ἀνεσείετο δάφνην.πάντη δʼ ἐβρυχᾶτο κατὰ πτόλιν· οὐδὲ τοκήωνοὐδὲ φίλων ἀλέγιζε· λίπεν δέ ἑ παρθένος αἰδώς.οὐχ οὕτω Θρήισσαν ἐνὶ δρυμοῖσι γυναῖκανήδυμος αὐλὸς ἔτυψεν ὀρειμανέος Διονύσου, ἥτε θεῷ πληγεῖσα παρήορον ὄμμα τιταίνειγυμνὸν ἐπισσείουσα κάρη κυανάμπυκι κισσῷ,