τετρίγει δὲ κάλων ξυνοχή, καὶ πᾶσα ταθεῖσαλιγνὺν αἰθαλόεσσαν ἕλιξ ἀνεκήκιε σειρή.πολλὴ δʼ ἑλκόντων ἐνοπὴ καὶ κόμπος ὀρώρει·ἔβρεμε νυμφαίῃσιν ἅμα δρυσὶ δάσκιος Ἴδη,ἴαχε καὶ Ξάνθου ποταμοῦ κυκλούμενον ὕδωρ, καὶ στόμα κεκλήγει Σιμοείσιον· οὐρανίη δὲἐκ Διὸς ἑλκόμενον πόλεμον μαντεύετο σάλπιγξ.οἱ δʼ ἦγον προπάροιθεν· ὁδὸς δʼ ἐβαρύνετο μακρὴσχιζομένη ποταμοῖσι καὶ οὐ πεδίοισιν ὁμοίη.εἵπετο δʼ αἰόλος ἵππος ἀρηιφίλους ἐπὶ βωμοὺς κυδιόων ὑπέροπλα, βίην δʼ ἐπέρεισεν Ἀθήνηχεῖρας ἐπιβρίσασα νεογλυφέων ἐπὶ μηρῶν.ὧδε θέων ἀκίχητος ἐπέδραμε θᾶσσον ὀιστοῦΤρῶας ἐυσκάρθμοισιν ὁδοιπορίῃσι διώκων,εἰσόκε δὴ πυλέων ἐπεβήσατο Δαρδανιάων. αἱ δέ οἱ ἐρχομένῳ θυρέων πτύχες ἐστείνοντο·ἀλλʼ Ἥρη μὲν ἔλυσεν ἐπὶ δρόμον αὖθις ὁδοῖοπρόσθεν ἀναστέλλουσα, Ποσειδάων δʼ ἀπὸ πύργωνσταθμὸν ἀνοιγομένων πυλέων ἀνέκοπτε τριαίνῃ.Τρωιάδες δὲ γυναῖκες ἀνὰ πτόλιν ἄλλοθεν ἄλλαι,