43. Ἢν περιστραφέωσιν αἱ μῆτραι, τά τε ἐπιμήνια οὐ γίνεται,
καὶ ἡ γονὴ
οὐκ ἐγγίνεται, καὶ ὀδύνη ἴσχει τὴν νείαιραν γαστέρα
καὶ τὰς ἰξύας καὶ
τοὺς κενεῶνας· καὶ ἢν ἐσαφάσσῃ τῷ δακτύλῳ, οὐκ
ἂν δύναιτο τοῦ στόματος
θιγεῖν τῶν μητρέων, ἀλλ’ ἀνακεχώρηκεν
ἰσχυρῶς. Ὁκόταν οὕτως ἔχῃ,
φάφμακον χρὴ πῖσαι ὑφ’ οὗ καθαίρεται
ἄνω καὶ κάτω, κάτω δὲ μᾶλλον· καὶ
πυριῇν τό τε σῶμα καὶ
τῶν ποτημάτων ὅ τι ἂν μάλιστα προσδέχηται
πειρώμενος δίδου· καὶ
ξυνευδέτω τῷ ἀνδρὶ ὡς πυκνότατα, καὶ τὴν κράμβην
ἐσθιέτω.