XXI. 426. Τῶν φθισικῶν οἷσιν ἐπὶ τοῦ πυρὸς ὄζει τὸ πτύαλον
κνίσσης βαρὺ,
καὶ αἱ τρίχες ἐκ τῆς κεφαλῆς ῥέουσιν, ἀπόλλυνται.
427. Τῶν φθισικῶν
οἷσιν ἐπὶ θάλασσαν πτύουσιν ἐς τὸν πυθμένα
βαδίζει τὸ πῦον, ὀλέθριον
συντόμως· ἔστω δὲ ἐν χαλκῷ ἡ θάλασσα.
428. Ὅσοισι τῶν φθισικῶν αἱ
τρίχες ἐκ τῆς κεφαλῆς ῥέουσιν, ὑπὸ
διαῤῥοίης ἀπόλλυνται· καὶ ὅσοισι
φθισικοῖσιν ἐπιγίνονται διάῤῥοιαι,
θνήσκουσιν. 429. Αἱ ἐν φθινώδεσιν
ἐπισχέσιες πτυάλων ἐξιστᾶσι
ληρωδῶς· αἱμοῤῥοΐδα τούτοισιν ἐλπὶς
ἐπιφανῆναι. 430. Φθίσιες
ἐπικινδυνόταται, αἵ τε ἀπὸ ῥήξιος φλεβῶν τῶν
παχειῶν, καὶ ἀπὸ
κατάῤῥου τοῦ ἀπὸ κεφαλῆς. 431. Τῶν δὲ ἡλικιῶν
ἐπικινδυνόταται
πρὸς φθίσιν ἀπὸ ιη ἐτέων μέχρι ε καὶ λ. 432. Τὰ
κνησμώδεα σώματα
μετὰ κοιλίης στάσιν ἐν φθισικοῖσι, κακόν. 433. Ἐπὶ
τῇσι φθινώδεσιν
κακόν. 434. Ἐπὶ πᾶσιν ὑποχόνδρια μετέωρα, κακόν· κάκιστον
δὲ ἐπὶ τοῖσι φθισικοῖσι τῶν μακρῶν· ἐπὶ τοῖσι τετηκόσιν ὀλέθριον,
ἔνιοι πρὸ τῶν τελευτῶν ἐπιῤῥιγοῦσιν. 435. Τὰ ἀμυχώδεα ἐξανθίσματα
φθίσιν ἕξιος σημαίνει. 436. Οἱ δύσπνοοι ξηρῶς, ἢ πολλὰ
ἄπεπτα
ἀνάγοντες ἐν φθίσει, ὀλέθριοι.
XXII. 437. Οἷσιν ἡπατικοῖσι πολὺ πτύαλον αἱματῶδες, εἴ τε
ἐνυπόσαπρον,
εἴ τε χολῶδες ἄκρητον, ὀλέθριον εὐθέως. 438. Ἐφ᾿
ἡπατικῷ τῆξις ἅμα
βράγχῳ, κακὸν, ἄλλως τε κἢν ὑποβήσσῃ.
439. Οἱ καθ᾿ ἧπαρ ὀδυνώδεες,
καρδιαλγικοὶ, καρώδεες, ῥιγώδεες,
κοιλίαι ταραχώδεες, λεπτοὶ, ἀπόσιτοι,
ἐφιδροῦντες πολλῷ, πυώδεα
κατὰ κοιλίην προΐενται. 440. Τοῖσιν ἧπαρ
ἐξαπίνης περιωδυνοῦσι
πυρετὸς ἐπιγενόμενος λύει. 441. Ὅσοι δὲ ἀφρῶδες
αἷμα
πτύουσι, πονέοντες ὑποχόνδριον δεξιὸν, ἀπὸ τοῦ ἥπατος πτύουσι,
καὶ θνήσκουσιν. 442. Οἷσιν ἧπαρ καυθεῖσιν οἷον ἀμόργη ἔρχεται,
θανάσιμον.
XXIII. 443. Οἱ δὲ ὕδρωπες οἱ ἐκ τῶν ὀξέων νοσημάτων,
ἐπίπονοι γίνονται
καὶ ὀλέθριοι· ἄρχονται δὲ οἱ πλεῖστοι μὲν ἀπὸ τῶν
κενεώνων, οἱ δὲ καὶ
ἀπὸ τοῦ ἥπατος. Τοῖσι μὲν οὖν ἀπὸ τῶν κενεώνων
ἀρχομένοισιν οἱ πόδες
οἰδέουσι, καὶ διάῤῥοιαι πολυχρόνιοι παρακολουθοῦσιν,
οὐ λαπάσσουσαι
κοιλίην, οὐδὲ τὰς ὀδύνας λύουσαι τὰς
ἐξ ὀσφύος καὶ κενεώνων. Ὅσοι δὲ
ἀπὸ τοῦ ἥπατος, βῆξαί τε θυμὸς
ἐγγίνεται, καὶ οἱ πόδες οἰδέουσι, καὶ ἡ
κοιλίη σκληρὰ διαδίδωσι
καὶ πρὸς ἀνάγκην, οἰδήματά, τε περὶ αὐτὴν
γίνεται, τὰ μὲν
ἐπὶ δεξιὰ, τὰ δ᾿ ἐπ᾿ ἀριστερὰ, καὶ πάλιν καταπαύεται.
444. Ἐπὶ
τοῖσι ξηροῖσιν ὑδρωπιώδεσι τὰ στραγγουρικὰ, μοχθηρόν· φλαῦρα
δὲ
καὶ τὰ μικρὰς ὑποστάσιας ἔχοντα. 445. Τοῖσιν ὑδρωπιώδεσιν
ἐπιληπτικὰ ἐπιγενόμενα, ὀλέθριον, ἀλλήλων τε σημεῖον μοχθῃρὸν,
καὶ
κοιλίας ἐξυγραίνουσιν. 446. Ἐν τοῖσι χολώδεσι κοιλίη ταραχώδης,
διαδιδοῦσα σμικρὰ γονώδεα, μυξώδεα, καὶ πόνον περὶ
ἦτρον
ἐμποιέοντα, καὶ οὖρα οὐκ εὐλύτως ἰόντα, ἐς ὕδρωπα ἀποτελευτᾷ
ἐκ τῶν
τοιούτων. 447. Ὑδεριῶντι πυρετώδει οὖρον μικρὸν
καὶ τεταραγμένον,
ὀλέθριον. 448. Ἐπὶ δὲ ὑδέρῳ ἀρχομένῳ
διᾴῤῥοια γεγομένη ὑδατώδης, χωρὶς
ἀπεψίης, λύει τὸ νόσημα.
449. Τοῖσι ξηροῖσιν, ὑδρωπιώδεσι προσημαίνουσι
στρόφοι περὶ τὸ
ὀλέθρια. 451. Ὕδερος πρὸς θεραπείην ἐνδιδοὺς,
παλινδρομέων,
ἀνέλπιστον. 452. Τοῖσιν ὑδρωπιώδεσι, κατὰ φλέβας ἐς
κοιλίην
ῥαγέντος τοῦ ὕδατος, λύσις.
XXIV. 453. Δυσεντερίη ἀκαίρως ἐπιστᾶσα ἀπόστασιν ἐν πλευροῖσιν,
ἢ
σπλάγχνοισιν, ἢ ἐν ἄρθροισι ποιέει· ἆρα ἡ μὲν χολώδης ἐν ἄρθροισιν,
ἡ
δὲ αἱματώδης ἐν πλευροῖσιν, ἢ σπλάγχνοισιν; 454. Δυσεντερικοῖσιν
ἔμετος
χολώδης ἐν ἀρχῇ, κακόν. 455. Οἷσιν ἐκ
δυσεντερίης ὀξείης ἐς πυώδεα ἥκει
τὸ ὑγρὸν, τὸ ἐφιστάμενον ἔκλευκον
ἔσται καὶ πολύ. 456. Τὰ
δυσεντεριώδεα, ὑπέρυθρα, ἰλυώδεα,
λάβρα διαχρωρήματα, ἐπὶ φλογώδεσιν
ἐξερύθροισι χρώμασι λυόμενα,
ἐλπὶς ἐκμανῆναι. 457. Δυσεντερίη
σπληνώδεσι μὴ μακρὴ.
χρήσιμον, μακρὴ δὲ, πονηρόν· ληγούσης γὰρ, εἰ
ὕδρωπες ἢ
λειεντερίαι γίνονται, θανάσιμον. 458. Ἐν λειεντερικοῖσι μετὰ
θηρίων, ὀδύναι στρόφῳ λυόμεναι τὰ περὶ ἄρθρα μετεωρίζουσιν· ἐκ
τοιούτων λέπια ἐξέρυθρα, φλυκταινούμενα· ἐφιδρώσαντες οὗτοι
διαφοινίσσονται οἷα μάστιξιν. 459. Οἱ ἐν λειεντεριώδεσι μακροῖσιν
ἅμα θηρίοισι στροφώδεες, ὀδυνώδεες, λυομένων, ἐποιδέουσι·
τὸ
ἐπιῤῥιγοῦν τούτοισι κακόν. 460. Λειεντερικὰ μετὰ δυσπνοίης,
καὶ πλευροῦ
[εἴ] τι κνήσει, ἐς φθίσιν ἀποτελευτᾷ. 461. Εἰλεώδεσιν
ἔμετος καὶ
κώφωσις, κακόν.
XXV. 462. Κύστιες δὲ σκληραί τε καὶ ἐπώδυνοι, πάντως
πόνοι, ἱκανοὶ
ἀνελεῖν· καὶ κοιλίαι τουτέοισιν οὐ πάνυ διαχωρέουσιν·
λύει δὲ τούτους
οὖρον πυῶδες ἐλθὸν, λευκὴν καὶ λείην ἔχον ὑπόστασιν·
μὴ λυομένων δὲ
τούτων, μηδὲ τῆς κύστιος λαπασσομένης, ἐν
τῇσι πρώτῃσι περιόδοισιν
ἐλπὶς ἀπολέσθαι τὸν νοσέοντα· μάλιστα δὲ
γίνεται τοῦτο τοῖσιν ἀπὸ ἑπτὰ
ἐτέων μέχρι πεντεκαίδεκα. 463. Οἱ
λιθιῶντες, σχηματισθέντες ὥστε τὸν
λίθον μὴ προσπίπτειν πρὸς τὸν
οὐρητῆρα, ῥηϊδίως οὐρέουσιν· οἷσι δὲ φῦμα
περὶ τὴν κύστιν
ἐστὶ τὸ παρέχον τὴν δυσουρίην, παντοίως σχηματισθέντες
ὀχλέονται·
λύσις δὲ τούτου γίνεται, πύου ῥαγέντος. 464. Οἷσι λανθάνει
τὸ οὖρον προσπῖπτον, καὶ τὸ αἰδοῖον ἕλκονται, ἀνέλπιστοι.
465. Ἐπὶ
στραγγουρίῃ εἰλεὸς ἐπιγενόμενος ἑβδομαίους ἀπόλλυσιν,
ἢν μὴ, πυρετοῦ
ἐπιγενομένου, ἀθρόον οὖρον ἔλθῃ.
XXVI. 466. Νάρκαι καὶ ἀναισθησίαι γινόμεναι παρὰ τὸ ἔθος,
ἀποπληκτικῶν
συμβησομένων σημεῖον. 467. Ὅσοι ἐκ τρώματος
ἀκρατέες γίνονται τοῦ
σώματος, πυρετοῦ μὲν ἐπιγενομένου
χωρὶς ῥίγεος, ὑγιάζονται· μὴ
γενομένου δὲ, ἀποπληκτικοὶ γίνονται
τὰ δεξιὰ ἢ τὰ ἀριστερά. 468.
Ἀποπληκτικοῖσιν αἱμοῤῥοΐδες
ἐπιγενόμεναι, χρήσιμον· ψύξιες δὲ καὶ
ναρκώσιες, πονηρόν.
469. Ἐν τοῖσιν ἀποπληκτικοῖσιν ἐπὶ τῇ δυσφορίῃ τοῦ
πνεύματος
ἱδρὼς ἐπιγενόμενος, θανάσιμον· ἐν αὐτοῖσι δὲ πάλιν τούτοισιν
ἢν
πυρετὸς ἐπιγένηται, λύσις. 470. Τὰ ἐξαίφνης ἀποπληκτικὰ λελυμένως
ἐπιπυρετήναντα, χρόνῳ ὀλέθρια. 471. Οἷσιν ἔκ τινος
ἀῤῥωστίης ἐς
ὕδερον περιίσταται, τούτοισι κοιλίαι ξηραὶ σκυραθώδεες
τε περὶ
ὑποχόνδρια, καὶ πόνοι καὶ ἐπάρματα περὶ κοιλίην, καὶ
πόνοι περὶ
κενεῶνας, καὶ περὶ τοὺς ῥαχιαίους μύας προσπίπτουσι,
πυρετοί τε καὶ
δίψαι καὶ βῆχες ξηραὶ παρακολουθοῦσι, καὶ δύσπνοια
περὶ τὰς κινήσιας,
καὶ σκελέων βαρύτης, σιτίων τε ἀφιστᾶσι, καὶ
προσενεγκάμενοι μικρὰ
πληροῦνται. 472. Τοὺς λευκοφλεγματοῦντας
διάῤῥοια παύει· αἱ μετὰ σιγῆς
ἀθυμίαι καὶ ἀπανθρωπίαι,
ἐπιεικῶς αὐτῶν κατεργαστικαί. 473. Ὅσοι ἐκ
φόβου μετὰ καταψύξιος
ἐξίσταντα, πυρετοὶ μεθ᾿ ἱδρώτων, καὶ ὕπνοι οἱ
πάννυχοι
ταῦτα λύουσιν. 474. Ἐκ μανίης ἐς βράγχον μετὰ βηχὸς
ἀπόστασις. 475. Ἐν τοῖσι μανιώδεσι σπασμὸς προσγινόμενος
ἀμαύρωσιν
ἴσχει. 476. Αἱ σιγῶσαι ἐκστάσιες, οὐχ ἡσυχάζουσαι,
ὄμμασι
περιβλέπουσαι, πνεῦμα ἔξω ἀναφέρουσαι, ὀλέθριαι·
ποιοῦσαι δὲ
παραπληκτικὰ χρόνια· ἀτὰρ καὶ ἐκμαίνονται οὗτοι·
ὅσοι δὲ ἐπὶ ταραχῇ
κοιλίης οὕτω παροξύνονται, περὶ κρίσιν μέλανα
διέρχεται. 477. Οἷσιν
ὑγιαίνουσι, χειμῶνος ἐόντος, περὶ τὴν
ὀσφὺν ψυχρότης καὶ βάρος ἀπὸ
βραχείης προφάσιος, καὶ κοιλίης
στραγγουρίης τάχα ἂν συμβαιη.
478. Οἷσι τὰ κάτω κακοῦται,
κνησμῶν ἐγγενομένων ἔμπροσθεν ἰσχυρῶν,
τούτοισιν ἀμμῶδες
οὖρον γίνεται, καὶ ἐφίσταται· τοῖσι δὲ ὀλεθρίοισιν
αὐτῶν ἡ
διάνοια ἀποναρκοῦται. 479. Οἱ τὰ ἄρθρα φλυκταινούμενοι
ἐξερύθροισιν
ἐπιπολαίοις, ἐπιῤῥιγώσαντες, οὗτοι κοιλίας καὶ βουβῶνας
διαφοινίσσονται, οἷα πληγῇσιν ἐπωδύνοισι, καὶ ἀποθνήσκουσιν
480.
Τὰ ἰκτερώδεα, οὐ πάνυ τι ἐπαισθανόμενα, οἷσι λύγγες, κοιλίαι
καταῤῥήγνυνται· ἴσως δὲ καὶ ἐπίστασις· οὗτοι ἐκχλοιοῦνται.
481. Τὰ
κατὰ πλευρὸν ἀλγήματα ἐν πυρετοῖσιν ἰσχνῶς ἑστηκότα,
ἄσημα, φλεβοτομίη
βλάπτει, κἢν ἀπόσιτος ᾖ, κἢν ὑποχόνδριον μετέωρον·
καὶ ἐν καταψύξει οὐκ
ἀπύρους νενωθρευμένους αἵματος ἀφαίρεσις
βλάπτει· καὶ δοκέοντες δὲ
ἐπιεικέστερον ἔχειν, οὗτοι θνήσκουσιν.
XXVII. 482. Κεφαλὴν καὶ πόδας καὶ χεῖρας κατεψῦχθαι, κοιλίης
καὶ πλευρῶν
θερμῶν ἐόντων, κακόν· βέλτιστον δὲ πᾶν ὁμοίως τὸ
σῶμα θερμόν τε εἶναι
καὶ μαλθακόν. 483. Στρέφεσθαι δὲ ῥηϊδίως
χρὴ τὸν νοσέοντα, καὶ ἐν τοῖσι
μετεωρισμοῖσιν ἐλαφρὸν εἶναι· βαρύτης
δὲ ὅλου τοῦ σώματος καὶ χειρῶν
καὶ ποδῶν, πονηρόν· εἰ δὲ καὶ
πρὸς τῷ βάρει πέλιοι γίγνονται οἱ
δάκτυλοι καὶ οἱ ὄνυχες, πλησίον
ὁ θάνατος· μελαινόμενα δὲ παντελῶς,
ἧσσον ὀλέθρια τῶν πελίων·
ἀλλὰ τὰ λοιπὰ θεωρεῖν· ἢν γὰρ εὐπετέως φέρῃ
τὸ νόσημα, καὶ ἄλλο
καὶ τὰ μελανθέντα τοῦ σώματος ἀποπίπτει. 484.
Ὄρχιες καὶ
αὶδοῖον ἀνεσπασμένα πονηρὸν σημαίνει. 485. Φῦσαν δὲ ἄνευ
ψόφου καὶ περδήσιος διεξιέναι, βέλτιστον· κρέσσον δὲ καὶ σὺν
ψόφῳ
διελθεῖν, ἢ αὐτοῦ ἀνειλέεσθαι· καίτοι τὸν τοιοῦτον τρόπον διελθοῦσα
σημαίνει πονηρὸν καὶ παραφροσύνην, ἢν μὴ ἑκὼν οὕτω
ποιέηται τὴν
ἄφεσιν τῆς φύσης. 486. Ἕλκος πέλιον καὶ ξηρὸν
ἢ χλωρὸν γινόμενον,
θανάσιμον. 487. Ἀνάκλισις βελτίστη μὲν,
ὡς εἴθισταί τις ὑγιαίνων·
ὕπτιον δὲ κεῖσθαι, τὰ σκέλεα ἐκτεταμένον,
οὐκ ἀστεῖον· εἰ δὲ καὶ
καταῤῥέοι προπετὴς ἐπὶ πόδας, χεῖρον· θανάσιμον
δὲ καὶ κεχηνέναι καὶ
καθεύδειν ἀεί· καὶ τὰ σκέλεα ὑπτίου
κειμένου συγκεκαμμένα τε εἶναι
ἰσχυρῶς καὶ διαπεπλεγμένα· τὸ
δ᾿ ἐπὶ γαστέρα κεῖσθαι οἷσι μὴ σύνηθες,
παραφροσύνην σημαίνει καὶ
πόνους περὶ κοιλίην· πόδας δὲ γυμνοὺς ἔχειν
καὶ χεῖρας, μὴ θερμὸν
ἐόντα ἰσχυρῶς, καὶ τὰ σκέλεα διεῤῥῖφθαι, κακὸν,
ἀλυσμὸν γὰρ σημαίνει·
ἀνακαθίζειν δὲ βούλεσθαι, κακὸν ἐν τοῖσιν ὀξέσι,
κάκιστον δὲ
ἐν περιπλευμονικοῖσι καὶ πλευριτικοῖσιν. Καθεύδειν δὲ χρὴ
τὴν
νύκτα, τὴν δὲ ἡμέρην ἐγρηγορέναι· τὸ δ᾿ ἐναντίον, πονηρόν· ἥκιστα
δ᾿ ἂν βλάπτοι τὸ πρωῒ κοιμώμενος ἕως τοῦ τρίτου τῆς ἡμέρης· οἱ δὲ
μετὰ ταῦτα ὕπνοι, πονηροί· κάκιστον δὲ μὴ καθεύδειν μήτε ἡμέρης,
μήτε νυκτὸς, ἢ γὰρ ὑπὸ ὀδύνης τε καὶ πόνου ἀγρυπνοίη ἂν, ἢ
παραφρονήσει ἀπὸ τούτου τοῦ σημείου.
XXVIII. 488. Ὁκόσοισι κρόταφος τάμνεται, σπασμὸς ἐκ τῶν
ἐναντίων τῆς
τομῆς ἐπιγίνεται. 489. Ὅσοισιν ἂν ὁ ἐγκέφαλος
σεισθῇ, καὶ πονέσῃ
πληγεῖσιν ἢ ἄλλως, πίπτουσι παραχρῆμα,
ἄφωνοι γίνονται, καὶ οὔτε
ὁρῶσιν, οὔτε ἀκούουσι, καὶ τὰ πολλὰ
θνήσκουσιν. 490. Οἷς ὁ ἐγκέφαλος
τιτρώσκεται, πυρετὸς ὡς ἐπιτοπολὺ
καὶ χολῆς ἔμετος ἐπιγίνεται, καὶ
ἀποπληξίη σώματος, καὶ
ὀλέθριοι οἱ τοιοῦτοι. 491. Τῶν ῥηγνυμένων ἐν
κεφαλῇ ὀστέων,
χαλεπώτατον γνῶναι τὰ κατὰ τὰς ῥαφὰς ῥηγνύμενα· ῥήγνυται
δὲ
ὑπὸ τῶν βαρέων καὶ στρογγύλων βελέων μάλιστα, καὶ ἐκ τῶν ἐξ
ὑπεναντίου φερομένων, καὶ μὴ ἐξ ἰσοπέδου. Τὰ δ᾿ ἀπορεύμενα, πότερον
ἔῤῥωγεν ἢ οὒ, κρίνειν δεῖ, διαμασᾶσθαι διδόντα ἐφ᾿ ἑκατέρην
τὴν
σιηγόνα ἀνθέρικον ἢ νάρθηκα, καὶ προσέχειν κελεύειν, εἴ τι
ψοφεῖν αὐτῷ
δοκέει τὸ ὀστέον· τὰ γὰρ κατεηγότα δοκέει ψοφεῖν.
Προϊόντος δὲ τοῦ
χρόνου, τὰ ἐῤῥωγότα μὲν ἑβδομαῖα, τὰ δὲ τεσσαρεσκαιδεκαταῖα,
τὰ δὲ καὶ
ἄλλως διασημαίνει· τῆς τε γὰρ σαρκὸς
ἀπόστασις ἀπὸ τοῦ ὀστέου γίνεται,
καὶ τὸ ὀστέον πελιὸν, καὶ πόνοι,
ἰχώρων ὑποῤῥεόντων· γίνεται δὲ ταῦτα
ἤδη δυσβοήθητα.
XXIX. 492. Ὅσοισιν ἐπίπλοον ἐκπίπτει, ἀνάγκη ἀποσαπῆναι.
493. Ἢν ἔντερον
διακοπῇ τῶν λεπτῶν, οὐ συμφύεται. 494. Νεῦρον
διακοπὲν, ἢ γνάθου τὸ
λεπτὸν, ἢ ἀκροποσθίη, οὐ συμφύεται. 495. Ὅ
τι ἂν ἐν τῷ σώματι ὀστέον
ἀποκοπῇ, ἢ χόνδρος, οὐκ αὔξεται.
τρώματι χολῆς ἔμετος ἐπιγενόμενος, κακὸν,
καὶ μάλιστα ἐπὶ τοῖσι
κεφαλικοῖσιν. 498. Νεῦρα ὅσα παχέα τιτρώσκεται,
ὡς ἐπιτοπολὺ
χωλοῦνται, καὶ λοξὰ τιτρωσκόμενα μάλιστα, καὶ τῶν μυῶν αἱ
κεφαλαὶ,
μάλιστα τῶν ἐν μηροῖσιν. 499. Ἀποθνήσκουσι δὲ μάλιστα ἐκ
τῶν τρωμάτων, ἤν τις ἐγκέφαλον τρωθῇ ἢ ῥαχίτην μύελον ἢ ἧπαρ ἢ
φρένας ἢ καρδίην ἢ κύστιν ἢ φλέβα τῶν παχειῶν· θνήσκει δὲ, κἢν
ἐς
ἀρτηρίην καὶ πλεύμονα μεγάλαι σφόδρα αἱ πληγαὶ γένωνται, ὥστε,
τοῦ
πλεύμονος πληγέντος, ἔλασσον προερχόμενον πνεῦμα κατὰ
στόμα γίνεσθαι, ἢ
τὸ ἐκπῖπτον ἐκ τοῦ τρώματος· θνήσκουσι δὲ καὶ
οἱ ἐς τὰ ἔντερα, ἤν τέ τι
τῶν λεπτῶν τρωθῶσιν, ἤν τε τῶν παχέων,
ἢν ἐπικάρσιος ἡ πληγὴ γένηται
καὶ μεγάλη· εἰ δὲ μικρὴ καὶ εὐθεῖα,
περιγίνονται ἔνιοι. Ἥκιστα δὲ
θνήσκουσιν οἱ τιτρωσκόμενοι, ἐν οἷσι
ταῦτα μὴ ἔνι τῶν τοῦ σώματος
μερῶν, ἢ τούτων προσωτάτω.
500. Τὴν δὲ ὄψιν ἀμαυροῦνται ἐν τοῖσι
τρώμασι τοῖσιν ἐς τὴν
ὀφρὺν καὶ μικρὸν ἐπάνω· ὅσῳ δ᾿ ἂν τὸ τρῶμα
νεώτερον ᾖ, μάλιστα
βλέπουσι, χρονιζομένης δὲ τῆς οὐλῆς, ἀμαυροῦσθαι
μᾶλλον συμπίπτει.
501. Αἱ σύριγγες χαλεπώταταί εἰσιν, ὅσαι ἐν τοῖσι
χονδρώδεσί
τε καὶ ἀσάρκοισι τόποισι πεφύκασιν, εἰσί τε κοῖλαι,
μολοῦνταί
τε καὶ ἰχωροροοῦσιν αἰεὶ, σαρκίον τε ἐπὶ τῷ στόματι ἔπεστιν
αὐταῖς· εὐθεραπευτότεραι δὲ, ὅσαι ἐν τοῖσι μαλθακοῖσι τόποισι καὶ
σαρκώδεσί τε καὶ ἀνεύροισι πεφύκασιν.
XXX. 502. Τὰ δὲ πρὸ ἥβης οὐ γίνεται νοσήματα, περιπλευμονικὰ,
πλευριτικὰ, ποδαγρικὰ, νεφρῖτις, κιρσὸς περὶ κνήμην, ῥοῦς
αἱματηρὸς, καρκίνος μὴ σύμφυτος, λεύκη μὴ συγγενὴς, κατάῤῥους
νωτιαῖος, αἱμοῤῥοῒς, μὴ σύμφυτος χορδαψός· τούτων τῶν νοσημάτων
πρὸ ἥβης οὐ χρὴ προσδέχεσθαι γενησόμενον οὐδέν. Ἀπὸ
τεσσαρεσκαίδεκα μέχρι δύο καὶ τεσσαράκοντα ἐτέων πάμφορος ἡ
φύσις
νοσημάτων ἤδη τοῦ σώματος γίνεται. Πάλιν δὲ ἀπὸ ταύτης
τῆς ἡλικίης
μέχρι ξγ ἐτέων οὐ γίνονται χοιράδες, οὐδὲ λίθος ἐν
κύστει, ἢν μὴ τύχῃ
πρότερον ὑπάρχων, οὐδὲ κατάῤῥους νωτιαῖος,
οὐδὲ νεφρῖτις, ἢν μὴ
παρακολουθῶσιν ἐξ ἄλλης ἡλικίης, οὐδὲ αἱμοῤῥοΐδες,
οὐδὲ ῥοῦς αἱματηρὸς,
ἢν μὴ πρότερον τύχῃ γεγενημένος·
ταῦτα μέχρι γήρως ἀπέχεται νοσήματα.
XXXI. 503. Ἐν γυναικείοισι τὰ πρὸ τῶν τόκων ἰόντα ὑδατώδεα,
κακόν. 504.
Στόματα ἀφθώδεα, τῇσιν ἐπιφόροισιν οὐ χρηστόν·
ἆρα καὶ κοιλίαι
καθυγραίνονται; 505. Ἐκ κενεώνων μεθιστάμενα
ἀλγήματα ἐς τὸ λεπτὸν ἐν
μακροῖσιν, ἐκ διαφθορῆς καὶ μὴ
λίην καθαρθείσης, ὀλέθριον. 506. Τὰ ἐκ
τόκου καὶ διαφθορῆς
πολλὰ ὀξέως ὁρμήσαντα, ἐπιστάντα, δύσκολα· ῥῖγος
ταύτῃσι πολέμιον,
καὶ κοιλίης ταραχὴ, ἄλλως τε καὶ ὑποχονδρίου
ὀδυνώδεες.
507. Τῇσιν ἐπιφόροισι κεφαλαλγικὰ καρώδεα, μετὰ βάρεος
γινόμενα
περὶ τὸ ἄνω καὶ τὸ λεπτὸν πόνοι σύντονοι, κοιλίας
καθυγραίνουσιν,
ὑπασώδεες, ταύτῃσι περὶ κρίσιν καταφοραὶ, καὶ ἀδύνατοι
κενεαγγικῶς
ἐφιδροῦσι καὶ περιψύχουσιν· αἱ τοιαῦται ὑποστροφαὶ τῇσι
πλείστῃσι γενόμεναι μετὰ τὴν ἄφεσιν, ταχέως κτείνουσιν. 509. Τὰ
μετὰ μυχθισμοῦ ἔξω ἀναφερόμενα πνεύματα, καὶ τῆξις παράλογος,
τῇσιν ἐπιφόροισιν ἐκτιτρώσκει· ὀδύνη κοιλίης μετὰ τόκον, ἐπὶ
ταύτῃσι πυώδεα καθαίρει. 510. Αἱ ναρκώδεες καὶ μάλιστα ἐν
τῇσι
κινήσεσι μετὰ ἀδυναμίης κατακεκλασμέναι, περὶ κρίσιν ἐνοχληθεῖσαι,
ἀσώδεες, ἐφιδροῦσι πολλῷ· κοιλίαι καθυγρανθεῖσαι ταύτῃσι,
κακόν.
511. Τὰ δὲ γυναικεῖα μὴ ἐπιστῆναι, χρήσιμον
ἐπιληπτικὰ ἐκ τῶν τοιούτων,
οἶμαι, ἐνίῃσι δὲ ὑποφοραὶ μακραὶ,
ἐνίῃσι δὲ αἱμοῤῥοΐδες. 512. Τῇσιν
ἐπιφόροισιν ὑποχονδρίου ἄλγημα,
κακόν· καὶ κοιλίαι ταύτῃσι φερόμεναι,
κακόν· καὶ τὸ ἐπιῤῥιγοῦν
ταύτῃσι κακόν· ὀδύνη κοιλίης ἐν τοῖσι
τοιούτοισιν, ἧσσον
κακὸν, ἢν ἰλυώδεα καθαίρῃ· ᾗσι ῥηϊδίως τῶν τοιούτων
τίκτεται,
μετὰ τόκον δύσφορα σφόδρα. 513. Τῇσι κυούσῃσι φθινώδεσιν,
ᾗσιν ἔρευθος ἐπὶ προσώπου γίνεται, αἱ ἀπὸ ῥινῶν ἀποστάξιες
τοῦτο
ἀποτρέπουσι γινόμεναι. 514. ᾟσιν ἐκ τόκου λευκὰ,
ἐπιστάντων δὲ ἅμα
πυρετῷ κώφωσις καὶ ἐς πλευρὸν ὀδύνη ὀξεῖα,
ἐξίστανται ὀλέθριοι. 515. Τὰ
ἐν τῇσιν ἐπιφόροισιν ἁλμυρώδεα
σημαίνει μετὰ τόκον δύσκολα λευκοῖσι
δακνώδεσιν· αἱ τοιαῦται καθαρσιες
ἀποσκληρύνουσιν· λὺγξ ἐπὶ τούτοισι
φλαῦρον, καὶ πτύξις ὑστερῶν,
γυναικείων, ἐκπυητικὸν, καὶ τὰ ἀπὸ κοιλίης
γλίσχρα, δυσώδεα
ἐπιπόνως ἰόντα· πνιγμοὶ ἐπὶ τοῖσι προγεγραμμένοισιν,
ἐκπυητικόν.
517. Τὰ ὑστερικὰ ἐν κοιλίῃσι σκληρύσματα ἐπώδυνα, ὀξέως
ὀλέθριον.
518. Τῇσιν ἐπιφόροισιν ἤδη ἀφθώδεα ῥεύματα ἐπώδυνα,
πονηρόν· αἱμοῤῥοῒς ταύτῃσι, κάκιστον. 519. Ἧσι,
κοιλίης
ἐπαρθείσης, ἐς αἰδοῖον ἔρευθος ἦλθε, γυναικείων λευκῶν
ὑγρῶν
κατελθόντων ἐξαπίνης, ἐν μακροῖσι πυρετοῖσι τελευτῶσιν.
520. Σπασμῷ,
γυναικείων ἐν ἀρχῇσι φανέντων, πυρετοῦ μὴ ἐπιγενομένου,
λύσις. 521.
Οὖρα λεπτὰ ὑπονέφελα ἐν μέσῳ αἰωρεύμενα,
ῥῖγος σημαίνει. 522. Ἢν ἀπὸ
τῆς τετράδος αἵματος ῥύσις
γένηται, χρόνια σημαίνει, καὶ κοιλίη
καταῤῥήγνυται, καὶ σκελέων
οἰδήματα. 523. Τῇσιν ἐπιφόροισι κεφαλαλγικὰ
καρώδεα
μετὰ βάρους γενόμενα, φλαῦρα· ἴσως δὲ ταύτῃσι καὶ ἅμα σπασμῶδές
τι παθεῖν ὀφείλει. 524. Αἱ προαλγήσασαι τρόπον χολερώδεα
πρὸ τῶν
τόκων, τίκτουσι μὲν ῥηϊδίως, πυρέξασαι δὲ, κακοήθεες,
ἄλλως τε κἤν τι
κατὰ φάρυγγα ὀχλῇ, ἤ τι τῶν ἐν πυρετῷ κακοήθων
ἐπιφανῇ σημείων. 525. Τὰ
πρὸ τῶν τόκων ῥηγνύμενα ὑδατώδεα,
φλαῦρα. 526. Τῇσιν ἐπιφόροισι κατὰ
φάρυγγα ἁλμυρώδεες
ῥύσιες, πονηρόν. 527. Τὸ πρὸ τῶν τόκων ἐπιῤῥιγοῦν,
καὶ τὰ
ἀνωδύνως τικτόμενα, κινδυνώδεα. 528. Τῇσιν ἐπιφόροισι τὰ ἀφθώδεα
ῥεύματα, πονηρόν· σπασθεῖσαι, ἐκλυθεῖσαι, μετακαταψυχθεῖσαι,
ἐκθερμαίνονται ὀξέως· καὶ μέντοι καὶ δύσκολα ἀποβαινει τῇσιν
γίνεται, ἀπολαμβανόμενα ὀρθοπνοίῃσιν· ἆρα τὰ τοιαῦτα οἰδήματα
διδυμοτοκεῖ; ἆρα καὶ σπασμῶδες τὰ τοιαῦτα οἰδήματα ποιέει;
529. Τὰ
μυχθῶδες ἐξαναφέροντα πνεῦμα ἐν πυρετοῖσιν, ἐκτιτρώσκονται.
530.
Φρικώδεσι, κοπιώδεσι, καρηβαρικῇσι, γυναικεῖα
καταῤῥήγνυται. 531. Αἱ
πρὸς χεῖρα νωθραὶ, κατάξηροι,
ἄδιψοι, γυναικεῖα πολλὰ χαλῶσαι,
ἐκπυητικαί. 532. Τὰ ἐξαίφνης
λευκὰ κατατρέχοντα ἐπὶ τρωσμῷ, ἤν τι ῥιγῇ,
καὶ ἐς μηρὸν
ὁρμᾷ τρόμος, δύσκολον. 533. Τὰ ἀφθώδεα στόματα τῇσιν
ἐπιφόροισι
κοιλίας καθυγραίνει. 534. Αἱ δὲ τῶν κυουσέων προνοσέουσαι
πρὸ τῶν τόκων ἐπιῤῥιγοῦσιν. 535. Αἱ ναρκώδεες ἐκλύσιες,
δύσκολοι
μὲν ἐκ τῶν τόκων ἀποβαινουσι καὶ παρακρουστικαὶ,
οὐ μέντοι ὀλέθριοι·
ἀτὰρ καὶ πλῆθος γυναικείων προσημαίνουσιν.
536. Αἱ ἐν τόκῳ καρδίην
προαλγήσασαι, ὀλίγῳ ὕστερον ἀποβάλλουσιν.
537. Τὰ φρικώδεα, κοπιώδεα,
καρηβαρικὰ, τραχήλου ὀδυνώδεα,
γυναικεῖα καταῤῥήγνυσιν· περὶ κρίσιν τὸ
τοιοῦτον γινόμενον
μετὰ βηχίου ἐπιῤῥιγεῖ. 538. Ἧσι κόρῃσιν ὀρθοπνοϊκὰ
συμβαινει,
ἐν τῇσιν ἐπιφορῇσι τιτθοὺς ἐκπυοῦνται· γυναικεῖα
ἐπιφαίνεσθαι ἐν
ἀρχῇ, κακόν. 539. Τὰ μανικὰ πυρετοὺς ὀξεῖς ταραχώδεας
ἀχόλῳ
πρὸς τὸ συλλαβεῖν ὠφελεῖ. 541. Τὰ ἀχλυώδεα, γυναικείων συχνῶν
ἐπιφανέντων, λύεται. 542. Ὅσῃσι γυναιξὶν ἐκ πυρετῶν
ἄλγημα τιτθῶν
γίνεται, πτύσις αἱμάλωπος οὐ τρυγώδης γενομένη
λύει τοὺς πόνους. 543.
Οἱ ἐν ὑστερικῇσιν ἀπύροισι σπασμοὶ, εὐχερέες,
οἷον καὶ Δορκάδι. 544.
ᾟσιν ἐκ ῥίγεος πυρετὸς κοπιώδης,
γυναικεῖα κατατρέχει· τράχηλος ἐν
τούτοισιν ὀδυνώδης, αἱμοῤῥαγικόν.
XXXII. 545. Ἔμετος δὲ ἀλυπότατος, φλέγματος καὶ χολῆς
συμμεμιγμένος, μὴ
πολὺς δὲ καρτὰ ἐμείσθω· τὰ δὲ ἀκρητέστερα
τῶν ἐμουμένων, κακίω·
πρασοειδὴς δὲ ἔμετος, καὶ μέλας, καὶ πελιὸς,
πονηρόν· εἰ δὲ καὶ πάντα
τὰ χρώματα ὁ αὐτὸς ἐμέοι, ὀλέθριον·
τάχιστον δὲ θάνατον σημαίνει ὁ
πελιὸς καὶ κακώδης· ἐστὶ
δὲ θανάσιμος ὁ ἐρυθρὸς ἔμετος, καὶ μάλιστα εἰ
μετὰ ἀνάγκης ἐμέοιτο
ἐπωδύνου. 546. Οἱ ἀσώδεες ἀνημέτως παροξυνόμενοι,
κακὸν,
καὶ οἱ σπαρασσόμενοι ἀνημέτως. 547. Τὰ μικρὰ ἐμέσματα, χολώδεα,
κακὸν, ἄλλως τε κἢν ἀγρυπνέωσιν. 548. Ἐπὶ μελάνων
ἐμέτων κώφωσις
οὐ βλάπτει. 549. Οἱ κατὰ μικρὰ ταχεῖς,
χολώδεες, ἄκρητοι ἔμετοι, κακὸν
ἐν ὑποφορῇ πλείονι καὶ ὀσφύος
ἀλγήματι συντόνῳ. 550. Τὰ ἐξ ἐμέτων
ἀσώδεα, κλαγγώδεα,
ἄφωνοι. 551. Ἐν ἐμέτῳ διψώδεα ἐόντα, ἄδιψον
γενέσθαι,
κακόν. 552. Ἐν ἀσώδεσιν ἀγρύπνοις, τὰ παρ᾿ οὖς μάλιστα.
553. Τοῖς ἀσώδεσι, κοιλίης ταραχώδης ἐπίστασις διὰ ταχέων
ἐξανθεῖ
οἷα κωνώπων κεντήματα, καὶ ἐς ὄμματα δακρυώδης ἀπόστασις
ἔρχεται. 554.
Ἐπὶ ἀκρήτοις ἐμέτοις λυγμὸς, κακόν· κακὸν
δὲ καὶ σπασμός· ὁμοίως δὲ καὶ
ἐν τῇσιν ὑπερκαθάρσεσι τῇσιν
ἐκ τῶν φαρμακειῶν. 555. Οἱ μέλλοντες ἐμεῖν
πτυαλίζουσιν
ἔμπροσθεν. 556. Ἐπὶ ἐλλεβόρῳ σπασμὸς, ὀλέθριον. 557. Ἐπὶ
πάσῃ καθάρσει πλεοναζούσῃ ψύξις μεθ᾿ ἱδρῶτος, ὀλέθριον· καὶ οἱ
ἐπανεμέοντες διψώδεες ἐν τούτοισι, κακόν· οἱ δὲ ἀσώδεες ὀσφυαλγέες
κοιλίην καθυγραίνονται. 558. Αἱ ἐξερύθρων, μελάνων ὑπὸ ἐλλεβόρου,
καθάρσιες, πονηραί· καὶ ἔκλυσις δὲ μετὰ τοιούτων, κακόν.
559. Ἀπὸ
ἐλλεβόρου ἐμέσαι ἐρυθρὰ, ἀφρώδεα, ὀλίγα, ὠφελέει·
ποιέει μέντοι
σκληρύσματα, καὶ ἐμπυήσιας μεγάλας ἀφίστησιν·
εἰσὶ δὲ οἱ τοιαῦτα
ἐμέοντες ἄλλως τε καὶ στῆθος ἐπώδυνοι, καὶ ἐν
τοῖς ῥίγεσιν ἐφιδροῦντες,
καὶ ὄρχιας ἐπαίρονται· τούτου προσγενομένου,
ἐπιῤῥιγοῦσι καὶ
ἰσχναίνονται. 560. Αἱ πυκναὶ διὰ τῶν αὐτῶν
ὑποστροφαὶ ἐμετώδεες περὶ
κρίσιν μέλανα ἔμετον ποιέουσιν·
γίνονται δὲ καὶ τρομώδεες.
XXXIII. 561. Ἱδρὼς ἄριστος μὲν ὁ λύων τὸν πυρετὸν ἐν ἡμέρῃ
κρισίμῳ,
χρήσιμος δὲ καὶ ὁ κουφίζων· ὁ δὲ ψυχρὸς καὶ μοῦνον περὶ
κεφαλὴν καὶ
τράχηλον γινόμενος, φλαῦρος, καὶ γὰρ χρόνον καὶ κίνδυνον
σημαίνει. 562.
Ἱδρὼς δὲ ψυχρὸς, ἐν ὀξεῖ μὲν πυρετῷ θανάσιμος,
ἐν πρηϋτέρῳ δὲ χρόνον
σημαίνει. 563. Ἱδρὼς ἅμα πυρετῷ
γενόμενος ἐν ὀξεῖ, φλαῦρον.
XXXIV. 564. Οὖρον ἐν πυρετῷ λευκὴν ἔχον καὶ λείην ὑπόστασιν
ἱδρυμένην,
ταχεῖαν ἄφεσιν σημαίνει· ταχεῖαν δὲ καὶ τὸ ἐξ ἀκρίτου
λίπος ἴσχον τι
ἐξυδατούμενον· τὸ δὲ ὑπέρυθρον καὶ τὴν ὑπόστασιν
ἔχον ὑπέρυθρόν τε καὶ
λείην, πρὸ μὲν τῆς ἑβδόμης γενόμενον, ἑβδομαῖον
ἀπολύει, μετὰ δὲ τὴν
ἑβδόμην, χρονιώτερον ἢ πάντως χρόνιον·
τό τε ἐν τετάρτῃ λαβὸν
ἐπινέφελον ὑπέρυθρον, ἑβδομαῖον ἀπολύει, τῶν
λοιπῶν κατὰ λόγον ἐχόντων.
Τὸ δὲ λεπτὸν καὶ χολῶδες καὶ τὸ μόλις
γλίσχρων ἔχον ὑπόστασιν, καὶ τὸ
μεταβάλλον ἐπὶ τὸ βέλτιον καὶ χεῖρον,
χρόνιον· ἐπὶ πλεῖον δὲ τοῦτο
ἐπακολουθοῦν, ἢ περὶ κρίσιν χειρόνων
γενομένων, οὐκ ἀκίνδυνον. 565.
Ὑδατῶδες δὲ καὶ λευκὸν διατελέως
ἐν χρονίοισι, δύσκριτον γίνεται καὶ
οὐκ ἀσφαλές. 556. Νεφέλαι
δὲ ἐν οὔροισι λευκαὶ μὲν καὶ κάτω,
λυσιτελέες· ἐρυθραὶ δὲ,
καὶ μέλαιναι, καὶ πελιαὶ, δύσκολοι. 567.
Κινδυνῶδες τῶν
οὔρων ἐστὶ τὸ χολῶδες μὴ ὑπέρυθρον ἐν τοῖσιν ὀξέσι, καὶ
τὸ κριμνῶδες
καὶ μάλιστα τοῖσιν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς ῥευματισμοῖσιν.
Κινδυνῶδες
δὲ καὶ τὸ ἐκ μέλανος μεθιστάμενον ἐς λεπτὸν χολῶδες, καὶ τὸ
ἐξ
ὑποστάσιος διασπώμενον, καὶ τὸ ἐκ τροφιώδεος ὑπόστασιν ἴσχον
ὑποπέλιον
ἰλυώδεα· ἆρα ἐκ τοιούτων ὑποχόνδριον ὀδυνῶνται, δοκέω
δεξιὸν, ἢ καὶ χλοώδεες γίνονται, καὶ τὰ παρ᾿ οὖς ὀδυνώδεες; τούτοισιν
ἐπὶ βραχὺ κοιλίη καταῤῥαγεῖσα, ὀλέθριον. 568. Οὖρα ἐξαίφνης
παραλόγως ἐπ᾿ ὀλίγον πεπαινόμενα, φλαῦρα, καὶ ὅλως τὸ παραλόγως
πέπον ἐν ὀξεῖ, φλαῦρον· φλαῦρον δὲ καὶ τὸ ἐξέρυθρον ἐκ τούτων
ἐπάνθισμα ἰώδει κατεχόμενον. Λευκὸν δὲ καὶ καταχεόμενον διαφανὲς
οὖρον, πονηρόν· μάλιστα ἐν φρενιτικοῖσιν ἐπιφαίνεται. Πονηρὸν
δὲ
καὶ τὸ μετὰ ποτὸν ταχέως διουρούμενον, καὶ μάλιστα πλευριτικοῖσι
καὶ
περιπλευμονικοῖσιν. Πονηρὸν δὲ καὶ τὸ πρὸ ῥίγους ἐλαιῶδες
οὐρούμενον.
Πονηρὸν δ᾿ ἐν τοῖσιν ὀξέσι καὶ τὰ χλοιώδεα μὴ ἐπὶ χροιῇ
ἐόντα. 569.
Ὀλέθριον δ᾿ ἐστὶ τῶν οὔρων τό τε μέλαιναν τὴν ὑπόστασιν
ἔχον, καὶ τὸ
μέλαν· μᾶλλον δ᾿ ἐν τοῖσι παισὶ τὸ λεπτὸν τοῦ παχέος,
τοῖσι δὲ λεπτοῖσι
τὸ ἀνάπαλιν· οἷσι συνεστραμμένοις καὶ τὸ χαλαζῶδες
διαχεόμενον, τὸ δ᾿
αὐτὸ καὶ ἐπίπονον· ὀλέθριον δ᾿ ἐστὶ καὶ πᾶν
τὸ λαθραίως οὐρούμενον·
περιπλευμονικοῖσι δ᾿ ἐστὶν ὀλέθριον καὶ τὸ
ἐν ἀρχῇ μὲν πέπον, μετὰ δὲ
τὴν τετράδα λεπτυνόμενον. 570. Πλευριτικοῖσιν
θανάσιμον ἐν τέσσαρσι καὶ
δέκα ἡμέρῃσιν ὡς ἐπιτοπολύ·
θανάσιμον δὲ καὶ ἐν τοῖσι πλευριτικοῖσι
συντόμως καὶ τὸ πρασοειδὲς
μέλαιναν ἔχον ὑπόστασιν ἢ πιτυρώδεα.
Καυσώδεσι δὲ κατόχως
κάκιστον οὖρόν ἐστι τὸ ἔκλευκον. 571. Οὖρον δὲ
ὠμὸν
πλείονα χρόνον γινόμενον, τῶν ἄλλων σωτηρίων ἐόντων, ἀπόστασιν
καὶ πόνον σημαίνει, καὶ μᾶλλον ἐν τοῖσιν ὑπὸ φρένα· ἀλγημάτων
δὲ
ἐν ὀσφύϊ πλανωμένων, ἐς ἰσχίον, καὶ ἐν πυρετῷ καὶ ἄνευ
πυρετοῦ. Τὸ δὲ
ἐκπεμπόμενον λίπος ἴσχον οὖρον ὑπόστασιν, σημαίνει
πυρετόν· τὸ δὲ
αἱματῶδες ἐν ἀρχῇ οὐρηθὲν, χρόνιον· τὸ δ᾿ ἀνατεταραγμένον
μεθ᾿ ἱδρῶτος,
ὑποτροπήν· τὸ δὲ λευκὸν οἷον τῶν ὑποζυγίων
κεφαλαλγίην· τὸ δ᾿ ὑμενῶδες,
σπασμόν· τὸ δὲ πτυαλώδεας ἔχον ὑποστάσιας
οὖρον ἢ ἰλυώδεας, ῥίγεος
δηλωτικόν· τὸ δὲ ἀραχνιῶδες,
συντήξιος· τὰ δ᾿ ἐν πλανώδεσι πυρετοῖσι
μέλανα νεφέλια, τεταρταίου·
τὰ δ᾿ ἄχροα μέλασιν ἐναιωρεύμενα μετὰ
ἀγρυπνίης καὶ ταραχῆς,
φρενιτικά· τὰ δὲ κονιώδεα μετὰ δυσπνοίης,
ὑδατώδεα. 572. Οὖρον
ὑδατῶδες ἢ τεταραγμένον ψαφερῇ τρηχύτητι, κοιλίην
ὑγρὴν ἐσομένην
σημαίνει· τὸ δὲ ἔκλεπτον οὖρον δασυνόμενον, ἆρα ἱδρῶτα
μέλλοντα δηλοῖ, γεγενημένον δὲ, τὸ ἀφρῶδες ἐφ᾿ αὑτὸ ἐφιστάμενον;
573. Τὰ δ᾿ ἐν τριταίοισι μετὰ φρίκης, οἷα νεφέλια μέλανα,
φρίκης
ἀκαταστάτου δηλωτικά· καὶ ὑμενώδεες οὐρήσιες, καὶ
ἔχον ὑπόστασιν,
ἐξαπίνης μὴ ἔχον, πόνον καὶ μεταβολὴν σημαίνει·
τὸ δὲ ὑπόστασιν ἔχον,
ἐπιταραχθὲν καθιστάμενον, ῥῖγος
περὶ κρίσιν, τάχα δὲ καὶ ἐς τριταῖον ἢ
τεταρταῖον μετάστασιν.
575. Ἐν πλευριτικοῖσιν οὖρον ὑπέρυθρον, ἔχον
λείην ὑπόστασιν,
ἀσφαλέα κρίσιν σημαίνει· τὸ δ᾿ ὑπόχλωρον εὐανθὲς,
λευκὴν ἔχον
ὑπόστασιν, καὶ ταχεῖαν· τὸ δὲ ἐρυθρὸν σφόδρα καὶ εὐανθὲς,
ὑπόστασιν
χλωρὴν ἔχον λείην εἰλικρινέα, πολυχρόνιον σφόδρα ταραχώδεα
νοῦσον μεταβάλλουσαν ἐς ἄλλην, οὐ μὴν ὀλέθριον· τὸ δὲ λευκὸν,
ὑδατῶδες, κριμνώδεα πυῤῥὴν ἔχον ὑπόστασιν, πόνον καὶ κίνδυνον σημαίνει·
καὶ τὸ χλωρὸν πυῤῥὴν ἔχον ὑπόστασιν κριμνώδεα, χρόνον καὶ
κίνδυνον
σημαίνει. 576. Οὖρα τοῖσι παρ᾿ ὦτα ταχὺ καὶ ἐπ᾿ ὀλίγον
πεπαινόμενα,
φλαῦρον· καὶ τὸ κατεψῦχθαι ὧδε, πονηρόν.
577. Κύστις ἀποληφθεῖσα, ἄλλως
τε καὶ μετὰ κεφαλαλγίης, ἔχει τι
σπασμῶδες· τὰ ναρκώδεα ἐν τοιούτοισιν
ἐκλυόμενα, δύσκολα, οὐ
μὴν ὀλέθρια· ἆρά τι καὶ παρακρούουσιν; 578.
Νεφρῶν ἐξαπίναιον
ἄλγημα, μετὰ οὔρου ἐπισχέσιος, λιθιδίων οὔρησιν ἢ
παχέων
οὔρων σημαίνει· τρομώδεα πρεσβυτέροισιν ἐν πυρετῷ καὶ οὕτως
ἐπιφαινόμενα, λιθίδιά που διουρέει. 579. Οὔρου ἀπόληψις καὶ
βάρος
ἐν νειαίρῃ σημαίνει ὡς τὰ πολλὰ στραγγουρίην ἐσομένην· εἰ δὲ
μὴ, ἄλλην
ἀῤῥωστίην, ἣν εἴωθεν ἀῤῥωστεῖν. 580. Ἐν χολώδεσιν
ἔχον διασπώμενον,
ὑποτροπικὸν, ἢ ἱδρῶδες. 582. Ἐν μακροῖσι
πυρετοῖσι λεπτοῖσι πλανώδεσι,
λεπτῶν οὔρων οὐρήσιες, σπληνώδεες.
583. Ἐν πυρετῷ ἄλλοτε ἀλλοίων οὔρων
οὐρήσιες μηκύνουσιν.
584. Τὰ οὐρούμενα, ὑπομνησάντων, ἄλλως δὲ ὀλέθρια·
ἆρα τούτοισιν οὐρεῖται, οἷον εἰ τὴν ὑπόστασιν ταράξειας.
585.
Οἷσιν οὖρα ὀλίγα, θρομβώδεα, οὐκ ἀπυρέτοις, πλῆθος ἐκ
τούτων ἐλθὸν
λεπτὸν, ὠφελεῖ· ἔρχεται δὲ τοιαῦτα, οἷσιν ἐξ ἀρχῆς
ἢ διὰ ταχέων
ὑπόστασιν ἴσχει. 586. Οἷσιν οὖρα ταχέως ὑπόστασιν
ἴσχει, ταχέως οὗτοι
κρίνονται. 587. Ἐπιληπτικοῖς οὖρα
λεπτὰ καὶ ἄπεπτα παρὰ τὸ ἔθος ἄνευ
πλησμονῆς, ἐπίληψιν σημαίνει,
ἄλλως τε κἤν τις ἐς ἀκρώμιον ἢ τράχηλον ἢ
μετάφρενον πόνος,
ἢ σπασμὸς ἐμπεπτώκῃ, ἢ νάρκη περιγίνηται τοῦ σώματος,
ἢ ταραχῶδες
ἐνύπνιον ἑωράκῃ. 588. Τὸ μικρὰ ἐπιφαίνεσθαι, οἷον στάξιας,
καὶ οὖρον, καὶ ἔμετον, καὶ διαχωρήματα, κακὸν μὲν πάντως, κάκιστον
δὲ, ἐγγὺς ἀλλήλων ἰόντα.
XXXV. 589. Διαχώρημα κοιλίης βέλτιστον, μαλθακὸν, συνεστηκὸς,
ὑπόπυῤῥον,
μὴ σφόδρα δυσῶδες, διαχωρέον τὴν εἰθισμένην
ὥρην· πλῆθος δὲ πρὸς λόγον
τῶν εἰσιόντων· παχυνέσθω δὲ πρὸς τὴν
κρίσιν· χρήσιμον δὲ καὶ ἕλμινθας
στρογγύλας διεξιέναι, πρὸς κρίσιν
προσάγον. 590. Ἐν ὀξέσι τὸ ἀφρῶδες
περίχολον διαχώρημα,
κακόν· κακὸν δὲ καὶ τὸ ἔκλευκον· ἔτι δὲ κάκιον τὸ
ἀλητοειδὲς κοπριῶδες·
κάρος ἐπὶ τούτοισι, κακὸν, καὶ αἱματώδης
διαχώρησις, καὶ
πρὸς ἀνάγκην χαλῶσα, μυκτὴρ τούτοισι
ῥηγνύμενος, κακόν.
592. Γλίσχρον ἄκρητον, ἢ λευκὸν διαχώρημα, φλαῦρον·
φλαῦρον
δὲ καὶ τὸ ἅλες ἐζυμωμένον ὑποφλεγματῶδες· πονηρὸν δὲ καὶ ἐκ
τροφιωδέων
ὑπόστασις ὑποπέλιος, πυώδης μετὰ χολώδεος. 593. Αἷμα
λαμπρὸν διαχωρέειν, κακὸν, ἄλλως τε κἤν τις ὀδύνη παρῇ. 594. Τὸ
ἀφρῶδες περίχολον διαχώρημα, φλαῦρον· καὶ ἰκτεροῦνται δὲ ἐκ
τοιούτων. 595. Ἐπὶ τοῖσι χολώδεσι τὸ ἀφρῶδες ἀπάνθισμα, κακὸν,
μάλιστα δὲ ὀσφὺν πεπονηκότι, καὶ παρενεχθέντι· ἀραιὰ δὲ τούτοισι
τὰ ἀλγήματα. 596. Λεπτὸν ἔπαφρον διαχώρημα, ὑδατόχλοον ἴσχον
ὑπόστασιν, πονηρόν; πονηρὸν δὲ καὶ τὸ πυῶδες· καὶ τὸ μέλαν αἱματῶδες,
πονηρὸν σὺν πυρετῷ καὶ ἄλλως· καὶ τὸ ποικίλον κατακορὲς
διαχώρημα,
φλαῦρον, καὶ χεῖρον ὅσῳ φοβερώτερον τῇ χροιῇ, πλὴν ἐν
φαρμακείησιν, ἐν
δὲ ταύτῃσιν ἀκίνδυνον μὴ πλήθει ὑπερβάλλον· καὶ
τὸ ψαφαρὸν μαλθακὸν ἐν
πυρετῷ διαχώρημα, φλαῦρον· φλαῦρον δὲ καὶ
τὸ ξηρὸν, ψαφαρὸν, ἄχλοον,
καὶ ἄλλως καὶ ἢν κοιλίην καθυγραίνῃ·
μελάνων δὲ προδιελθόντων, κτείνει.
597. Ὑγρὸν διαχώρημα καὶ
ἀθρόον κατὰ μικρὸν, κακόν· τὸ μὲν γὰρ
ἀγρυπνίην, τὸ δὲ ἔκλυσιν τάχ᾿
ἂν ποιήσῃ. 598. Ἔνυγρον ὑποψάφαρον
διαχώρημα περιψυχόμενον μὴ
ἀπύρῳ, φλαῦρον· τὰ ἐπὶ τούτοισι ῥίγεα
κύστιν, κοιλίην ἐπιλαμβάνει.
καὶ μᾶλλον εἰ καὶ ἀδιψήσει. 600.
Ἐξέρυθρον ἐν περιπλύσει
διαχώρημα, φλαῦρον· φλαῦρον δὲ καὶ τὸ σφόδρα
χλωρὸν, ἢ λευκὸν,
ἢ ἀφρῶδες, ἢ ὑδαρές· καὶ τὸ μικρόν τε καὶ γλίσχρον,
καὶ λεῖον
καὶ ὑπόχλωρον, κακόν· καὶ τὸ κωματώδεσι νενωθρευμένοισιν
ὑγρὸν
διαχώρημα, κάκιστον· θανατῶδες δὲ καὶ αἱμοῤῥοεῖν αἱματῶδες πολὺ
θρομβῶδες· λευκόν τε καὶ ὑγρὸν μετὰ κοιλίης μετεώρου. 601. Διαχώρημα
μέλαν οἷον αἷμα, καὶ σὺν πυρετῷ καὶ ἄνευ πυρετοῦ, πονηρόν·
πονηρὸν
δὲ καὶ πάντα τὰ ποικίλα· καὶ τὰ κατακορέα
πονηρά. 602. Τὰ ἐς ἀφρώδεα
ἄκρητα τελευτῶντα διαχωρήματα,
παροξυντικὰ μὲν πᾶσι, τοῖσι δὲ
σπασμώδεσι καὶ πάνυ· ἐκ τοιούτων
τὰ παρ᾿ οὖς ἀνίσταται· τὰ δὲ
ἐξυγραινόμενα καὶ πάλιν συνιστάμενα,
ἄκρητα, κοπρώδεα, μῆκος νούσου
σημαίνει· τὸ δὲ ἐξέρυθρον
ἐν πυρετῷ, παρακοπήν· τὸ δὲ λευκὸν κοπρῶδες
ἰκτέρῳ, δύσκολον·
τὸ δὲ ὑγρὸν ἐν τῷ τεθῆναι λαβὸν ἔρευθος, αἱμοῤῥαγέσι.
603. Γλίσχρον
διαχώρημα μέλασι διαποίκιλον, κακόηθες, μάλιστα δὲ
ἐκλεύκοις. 604. Ἔκλευκον διαχώρημα ἐν πυρετῷ, οὐκ εὐκρινές.
605.
Κοιλίη ταραχώδῃς σμικρῇσι πυκνῇσιν ἀναστάσεσι, σιηγόνας
ἐντείνει· λύει
δὲ καὶ ἐπὶ προσώπου γενόμενα ἐρυθήματα.
606. Κοπρώδης μετὰ τόνου
διαχώρησις, κοιλίης πονηρίην σημαίνει·
φλεγματώδης δὲ ὀξέως μετὰ
καρδιωγμοῦ, δυσεντερίην, τάχα δὲ καὶ
ὀσφυαλγίην· τοῖσι τοιούτοισι
κοιλίης περίτασις, πρὸς ἀνάγκην ὑγρὰ
τούτοισιν ὀλέθριον. 607. Οἷσι μέλανα
διαχωρέει, ἐφιδροῦσι ψυχροῖς.
608. Οἷσι κοιλίη κατ᾿ ἀρχὰς ταράσσεται,
τὰ δὲ οὖρα
μικρὰ, προαγόντων κοιλίη μὲν ξηραίνεται, τὸ δ᾿ οὖρον πληθύει
λεπτὸν.
τούτοισιν ἀποστάσιες ἐς ἄρθρα. 609. Αἱ κατὰ μικρὰ ἀναστάσιες,
ῥιγώδεες, καὶ οἷς φλαῦρον διαχώρημα, δυσκολώτατον τεταρταίοισιν
ἀρχόμενον. 610. Αἱ πυκναὶ κατὰ μικρὰ ἀναστάσιες
ὑπόγλισχροι,
ἔχουσαι μικρὰ κοπρώδεα, μεθ᾿ ὑποχονδρίου καὶ πλευροῦ
ἀλγήματος,
ἰκτερώδεες· ἆρα, ἐπιστάντων, οὗτοι ἐκχλοιοῦνται;
οἶμαι δὲ καὶ
αἱμοῤῥοεῖν τούτους· τὰ δ᾿ ἐς ὀσφὺν ἀλγήματα ἐν τούτοισιν
αἱμοῤῥοεῖ.
611. Οἷσιν αἷμα διαχωρέει λαμπρὸν μετὰ κάρου
καὶ κεφαλαλγίης, τὸ
ἐπιχλιαίνεσθαι, ὀλέθριον. 612. Τὰ γλίσχρα
χολώδεα μᾶλλόν τι τὰς
ἀποστάσιας παρ᾿ οὖς ποιέει. 613. Ὅσα,
κοιλίης καθυγραινομένης, οἰδήματα
μετεωρίζεται μετὰ ἀλγημάτων,
κακόν· κοιλίης δ᾿ ἐπιστάσης, ἄλλου δέ
τινος μὴ νεωτερισθέντος, ταχέως
καταῤῥήγνυται, καὶ κακοηθέστερον· τὰ
ἐμούμενα ἐπὶ τούτοισι, πονηρὰ
καὶ θηριώδεα. 614. Οἷσιν ἐπὶ φλογώδεσι
καὶ ἐξερύθροις λυομένοις
δυσῶδες, λάβρον, ὑπέρυθρον, ἐλπὶς ἐκμανῆναι.
615. Ὁ αὐχμώδης
χρὼς σημαίνει κοιλίην πονηρευομένην· ἐπὶ τούτοισιν
ἐξέρυθρα
κοπρώδη, κώματα ἐπιφανέντα παρ᾿ οὖς ἔπαρμα ποιέει.
617.
Χολώδεα διαχωρήματα κώφωσις παύει· κώφωσιν δὲ παύει
χολῶδες διαχώρημα.
618. Τὰ ἑρπυστικὰ ὑπεράνω βουβῶνος,
πρὸς κενεῶνα καὶ ἥβην γινόμενα,
σημαίνει κοιλίην πονηρευομένην.
619. Ἔκλυσις ὀδύνην λύουσα, κοιλίην
μάλα καθυγραίνει. 620. Τὰ
καθ᾿ ἕδρην ὀδυνώδεα ἐκπυήματα κοιλίην
ἐπιταράσσει. 621. Θανατώδεά
ἐστι τῶν διαχωρημάτων τὸ λιπαρὸν, καὶ τὸ
μέλαν, καὶ τὸ
πελιὸν μετὰ δυσωδίης, καὶ τὸ χολῶδες ἔχον ἐν ἑωυτῷ φακῶν
ἢ
ἐρεβίνθων ἐρίγμασι παραπλήσια, ἢ οἷον θρόμβους αἵματος εὐανθεῖς,
κατὰ τὴν ὀδμὴν ὅμοιον τῷ τῶν νηπίων, καὶ τὸ ποικίλον, τὸ δ᾿ αὐτὸ
καὶ χρόνιον· γίνοιτο δ᾿ ἂν τοιοῦτον αἱματῶδες, ξυσματῶδες, χολῶδες,
μέλαν, πρασοειδὲς, καὶ ὁμοῦ καὶ ἐναλλάξ. Θανατῶδες δὲ καὶ
πᾶν ἐστι
τὸ ἀναισθήτως διεξιόν. 622. Ποτὸν χαλεπῶς καταβρογχίζοντι,
πνεύματι
βηχώδει, ἐρευγμὸς ὑποσπώμενος, εἴσω κατειλούμενος,
σημαίνει πόνον
κοιλίης. 623. Πονηρὸν δὲ καὶ ἐξερυθρώδεα
τεταρταίοισι, καὶ αἱ τοιαῦται
αἱμόῤῥοιαι, κωματώδεες·
ἐκ τούτων σπασμῷ τελευτῶσι, μελάνων
προδιελθόντων. 624. Οἷσι
μέλανα διαχωρέει, ἐφιδροῦσι ψυχροῖς. 625. Αἱ
ἐξαίφνης παράλογοι
ἐκλύσιες κοιλίης ἐν τοῖσι τετηκόσι χρονίοισιν, ἅμα
ἀφωνίῃ
τρομώδει, ὀλέθριοι· αἱ λεπταὶ μελάνων διαχωρήσιες αἱ φρικώδεες,
βελτίους τοῖσι τοιούτοισιν· αἱ τοιαῦται ὠφελοῦσι μάλιστα κατὰ τὴν
ἡλικίην, ᾗ προακμάζουσιν. 626. Πᾶσι τὰ κνησμώδεα μελάνων
διαχώρησιν σημαίνει καὶ ἔμετον θρομβώδεα· καὶ τρομώδεα σὺν
ἔμετος διέρχεται, καὶ ἐμέσασι συχνὰ τοιαῦτα προσκατασπᾶται.
627.
Οἷσι δὲ ἐπὶ ταραχῆς κοιλίης παροξύνεται περὶ κρίσιν, κάτω
μέλανα
διέρχεται. 628. Ἐπὶ κοιλίῃ μακρῇ, ἐμετώδεσι, χολώδεσιν,
ἀποσίτοις,
ἱδρὼς πολὺς μετὰ ἀδυναμίης ἐξαπίνης κτείνει.
629. Ἐν φαρμακείῃσιν ἐν
περιῤῥῷ λεπτὸν συχνῶς αἷμα ἐκτηκόμενον,
φλαῦρον. 630. Τὰ κατὰ κοιλίην
σκληρύσματα μετὰ
πόνου, πυρετοῖσιν ἅμα φρικώδεσιν, ἀποσίτοις, σμικρὰ
ἐφυγραινομένης
κοιλίης κάθαρσιν οὐ διδόντα, ἐς ἐμπύησιν ἥξει. 631. Ἅμα
πυρετῷ κοιλίη ταραχώδης τρόπον ἁλμυρώδεα, κωματώδεσι νωθροῖς
οὐ
πάνυ παρέπεται. 632. Ἐπὶ κοιλίῃ ὑγρῇ, κοπιώδει, κεφαλαλγικῷ,
διψώδει,
ἀγρύπνῳ, ἐξερύθρῳ χρώματι λυομένους ἐλπὶς
ἐκμανῆναι. 633. Ἢν δύσπνοοι
ἔωσι, πρὸς τὸ ἐκχλοιοῦσθαι
εὔπνοον ἄσιτόν τε, κοιλίης ἐπεισελθούσης.
634. Τὰ καυματώδεα
635. Τοῖσι χολώδεσι κοιλίη ταραχώδης, μικρὰ
πυκνὰ διαδιδοῦσα
τονώδεα μικροῖσι μυξώδεσι, πόνον περὶ τὸ λεπτὸν
ποιέουσι, καὶ οὖρον
οὐκ εὐλύτως ἰὸν, ἐς ὕδρωπα ἐκ τοιούτων ἀποτελευτᾷ.
636. Αἱ
τρομώδεες γλῶσσαι, σημεῖον ἐνίοισι κοιλίης καταῤῥαγησομένης.
637. Οἷσι καῦμα γίνεται, ἐπάφρων διελθόντων, πυρετὸς παροξύνεται.
638. Ἐπὶ κοιλίῃσιν ὑγρῇσι κατάψυξις μεθ᾿ ἱδρῶτος, φλαῦρον.
639.
Ἐπὶ κοιλίῃσι ὑγρῇσι τὰ ἀπὸ οὔλων αἵματα ἐπιῤῥυέντα,
θανατῶδες. 640.
Διαχώρημα καθαρὸν ἐπιγενόμενον, λύει πυρετὸν
ὀξὺν μεθ᾿ ἱδρῶτος.