64. Ωὑτὸς δὲ λόγος οὗτος, ἢν καὶ τὰ τοῦ πήχεος ὀστέα
τὰ παρὰ τὸν καρπὸν
τῆς χειρὸς ἕλκος ποιήσαντα ἐξίσχῃ,
ἤν τε ἐς τὸ ἔσω μέρος τῆς χειρὸς, ἤν
τε ἐς τὸ ἔξω. Σάφα γὰρ
ἐπίστασθαι χρὴ, ὅτι ἀποθανεῖται ἐν ὀλίγῃσιν
ἡμέρῃσι τοιούτῳ θανάτῳ,
οἵῳπερ καὶ πρόσθεν εἴρηται, ὅτῳ ἂν ἐμβληθέντα
τὰ ὀστέα
ἐμμείνῃ. Οἷσι δ᾿ ἂν μὴ ἐμβληθῇ, μηδὲ πειρηθῇ ἐμβάλλεσθαι,
οὗτοι πολὺ πλείονες περιγίνονται· ἰητρείη δὲ τοιαύτη τοῖσι τοιουτέοισιν
ἐπιτηδείη, οἵηπερ εἴρηται· τὸ δὲ σχῆμα αἰσχρὸν τοῦ χωλώματος
ἀνάγκη εἶναι, καὶ τοὺς δακτύλους τῆς χειρὸς ἀσθενέας καὶ
ἀχρηΐους·
ἢν μὲν γὰρ ἐς τὸ ἔσω μέρος ὀλίσθῃ τὰ ὀστέα, ξυγκάμπτειν
οὐ δύνανται
τοὺς δακτύλους· ἢν δὲ ἐς τὸ ἔξω μέρος, ἐκτανύειν
οὐ δύνανται.
65. Ὅσοισι δ᾿ ἂν κνήμης ὀστέον, ἕλκος ποιησάμενον παρὰ τὸ
τούτοισιν ἢν μέν
τις ἐμβάλῃ, ἔτι ἑτοιμότερος ὁ θάνατός ἐστιν,
ἤπερ τοῖσιν ἑτέροισι,
καίπερ κἀκείνοισιν ἕτοιμος ἐών. Ἢν δὲ
μὴ ἐμβαλὼν ἰητρεύῃς, ἐλπίδες μὲν
σωτερίης οὕτω μόνως εἰσίν.
Κινδυνοδέστερα δὲ ταῦτα τῶν ἑτέρων γίνεται,
ὅσῳ ἂν ἀνωτέρω,
καὶ ὅσῳ ἂν ἰσχυρότερα ἔῃ, καὶ ἀπὸ ἰσχυροτέρων ὠλισθήκῃ.
Ἢν δὲ τὸ ὀστέον τὸ τοῦ μηροῦ τὸ πρὸς τοῶ γόνατος ἕλκος
ποιησάμενον
ἐξολίσθῃ, ἐμβληθὲν μὲν καὶ ἐμμεῖναν, ἔτι βιαιότερον
καὶ θᾶσσον τὸν
θάνατον ποιήσει τῶν πρόσθεν εἰρημένων· μὴ
ἐμβληθὲν δὲ, πουλὺ
κινδυνωδέστερον, ἢ τὰ πρόσθεν· ὅμως δὲ
μούνη ἐλπὶς αὕτη σωτερίης.
66. Ωὑτὸς δὲ λόγος καὶ περὶ τῶν κατὰ τὸν ἀγκῶνα ἄρθρων, καὶ
περὶ τῶν τοῦ
πήχεος καὶ βραχίονος· ἃ γὰρ ἂν τούτων ἐξαρθρήσαντα
ἐξίσηῃ ἕλκος
ποιησάμενα, πάντα, ἢν ἐμβληθῇ, θάνατον
φέρει, μὴ ἐμβληθέντα δὲ, ἐλπίδα
σωτερίης· χώλωσις δὲ ἑτοίμη
τοῖσι περιγενομένοισιν. Θανατωδέστερα δὲ
τοῖσιν ἐμβαλλομένοισίν
ἐτσι τὰ ἀνωτέρω τῶν ἄρθρων, ἀτὰρ καὶ τοῖσιν μὴ
ἐμβαλλομένοισι
κινδυνοδέστερα αὐτὰ ταῦτα. Εἰ δέ τινι τὰ ἀνώτατα ἄρθρα
ἐχαρθρήσαντα,
ταχυθανατώτατα εἴη, καὶ μὴ ἐμβαλλόμενα κινδυνωδέστατα·
ἰητρείη δὲ ἤδη εἴρηται, οἵη τις ἐμοὶ δοκέει ἐπιτηδειοτάτη εἶναι τῶν
τοιουτέων.