5. Φλασθείη δ᾿ ἂν τὸ ὀστέον μένον ἐν τῇ ἑωυτοῦ φύσει,
καὶ ῥωγμὴ τῇ
φλάσει οὐκ ἂν προσγένοιτο ἐν τῷ ὀστέῳ οὐδεμία·
δεύτερος οὗτος τρόπος.
Ἰδέαι δὲ τῆς φλάσιος πλείους γίγνονται·
καὶ γὰρ μᾶλλόν τε καὶ ἧσσον
φλᾶται, καὶ ἐς βαθύτερόν τε
καὶ διὰ παντὸς τοῦ ὀστέου, καὶ ἧσσον ἐς
βαθὺ, καὶ οὐ διὰ παντὸς
τοῦ ὀστέου, καὶ ἐπὶ πλέον τε καὶ ἔλασσον μήκεός
τε καὶ πλατύτητος.
Ἀλλ᾿ οὐ τουτέων τῶν ἰδεῶν οὐδεμίαν ἐστὶν ἰδόντα
τοῖσιν ὀφθαλμοῖσι γνῶναι, ὁκοίη τίς ἐστι τὴν ἰδέην, καὶ ὁκόση
πεφλασμένων καὶ τοῦ κακοῦ γεγενημένου, γίγνεται τοῖσιν
ὀφθαλμοῖσι
καταφανὲς ἰδεῖν αὐτίκα μετὰ τὴν τρῶσιν, ὥσπερ οὐδὲ
τῶν ῥωγμέων ἔνιαι
ἑκὰς ἐοῦσαι.