30. Τοῖσι δὲ ἐμπύοισι σκίλλης καταταμὼν κυκλίσκους
ἕ ψεε ἐν ὕδατι, καὶ
ἀποζέσας εὖ μάλα ἀπόχεον, καὶ
ἐπιχέας ἄλλο ἕψεε, ἕως ἂν ἁπτομένῳ
δίεφθον καὶ μαλθακὸν
φανῇ· εἶτα τρίψας λεῖον, ξύμμισγε κύμινον
πεφρυγμένον,
καὶ λευκὰ σήσαμα, καὶ ἀμυγδάλας νέας τρίψας ἐν μέλιτι,
ἐκλεικτὸν δίδου, καὶ ἐπὶ τούτῳ οἶνον γλυκύν· ῥοφήματα
δὲ, μήκωνος
τῆς λευκῆς ὑποτρίψας ὁκόσον λεκίσκιον,
ὕδατι διεὶς σητανίου πλύματι
ἀλεύρου, ἑψήσας, μέλι
ἐπιχέας, χλιερὸν ἐπιῤῥοφέων, οὕτω διαγέτω τὴν
ἡμέρην·
εἶτα ἐς τὰ ἀποβαίνοντα λογιζόμενος τὸ δεῖπνον δίδου.