Ὑπερβολή ἐστι φράσις ὑπεραίρουσα τὴν ἀλήθειαν αὐξήσεως ἢ μειώσεως
χάριν· αὐξήσεως μέν, οἷον ἠχὴ δ᾽ ἀμφοτέρων ἵκετ᾽ αἰθέρα καὶ Διὸς
αὐγάς·
καὶ λευκότεροι χιόνος, θείειν δ᾽ ἀνέμοισιν
ὁμοῖοι·
καὶ μελάντερον ἠΰτε πίσσα.
καὶ κούρην δ᾽ οὐ γαμέω Ἀγαμέμνονος
Ἀτρείδαο,
οὐδ᾽ εἰ χρυσείῃ Ἀφροδίτῃ κάλλος ἐρίζοι·
καὶ τὰ ἑξῆς. μειώσεως δέ, οἷον Δίφιλός φησιν ἐπὶ αἰσχρᾶς γυναικός, ἣν
ὁ πατὴρ ἐφίλησεν οὐδὲ πώποτε·
παρ᾽ ἧς
τὸν ἄρτον ἡ κύων οὐ λαμβάνει,
μέλαινα δ᾽ οὕτως, ὥστε καὶ ποιεῖν
σκότος.