[256. 257] εἶτα διαρρήδην ἐπιφέρει·
ὁ λόγος ἀνθρώπους κυβερνᾶι κατὰ τρόπον σωίζει τ’ ἀεὶ.
ἐστιν ἀνθρώπωι λογισμός, ἔστι καὶ θεῖος λόγος·
ὁ δέ γε τἀνθρώπου πέφυκεν ἀπό γε τοῦ θείου λόγου,
〈καὶ〉 φέρει 〈πόρους ἑκάστωι〉 περὶ βίου καὶ τᾶς τρσφᾶς.
ὁ δέ γε ταῖς τέχναις ἁπάσαις συνέπεται θεῖος λόγος,
ἑκδιδάσκων αὐτὸς αὐτούς, ὅ τι ποιεῖν δεῖ συμφέρον.
οὐ γὰρ ἄνθρωπος τέχναν τιν’ εὔρεν, ὁ δὲ θεὸς τοπάν.
ΧΙΡΩΝ.
Unecht, vgl. A. 10. Vorbem. S. 116.[290] Athen. XIV 640D [vgl. S. 115, 26].καὶ πιεῖν ὕδωρ διπλάσιον χλιαρόν, ἡμίνας δύο.
[291] Anecd. Bekk. Antiattic. 98, 32 ἡμιλίτριον· Ἐ. Χίρωνι.
[248] Censorin. VII 6 (D. 195) contra eum [Euryphon von Knidos] ferme omnes Epicharmum secuti octava mense nasci negaverunt.
[292] Columell. VII 3, 6 E. autem Syracusanus, qui pecundum medicinas diligentissime conscripsit, affirmat pugnacem arietem mitigari terebra secundum ariculas foratis cornibus, qua curvantur in flexu.
[293] Plin. nat. h. xx 89 E. testium et genitalium malis hanc [sc. brassicam] utilissime inponi etc.
[294] — — 94 E. satis esse eam [sc. brassicam silvestrem] contra canis rabiosi morsum imponi, melius si cum lasere et aceto acri, necari quoque canes ea si detur ex carne.
ΟΨΟΠΟΙΙΑ.
Unecht, aus Χίρων
? S. Vorbem. S. 116.[290] Anecd. Bekk. Antiattic. 99, 1 ἡμίνα· ἐν τῆι ἀναφερομένηι εἰς Ἐπίχαρμον Ὀψοποιίαι [― 58? vgl. B 58a].
ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ.
Unecht, vgl. B 9.48. Vorbem. S. 116.[296] Schol. BT zu X 414 ἔστι δὲ καὶ ἑπίγραμμα δ εἰς Ἐπίχαρμον ἀναφέρεται·
εἰμὶ νεκρός· νεκρὸς δὲ κόπρος, γῇ δ’ ἡ κόπρος ἐστίν·
εἰ δ’ ἡ γῆ θεός ἐστ’, οὐ νεκρός, ἀλλὰ θεός.
ΠΡΟΣ ΑΝΤΗΝΟΡΑ.
Unecht.[295] Plut. Num. 8 Πυθαγόραν Ῥωμαῖοι τῆι πολιτείαι προσέγραψαν, ὡς ἱστόρηκεν Ἐπίχαρμος ὁ κωμικὸς ἔν τινι λόγωι πρὸς Ἀντήνορα γεγραμμένωι, παλαιὸς ἀνὴρ καὶ τῆς Πυθαγορικῆς διατριβῆς μετεσχηκώς.