κεῖται, κάρα μάστιγι γογγύλῃ τυπείς,ῥείθροισιν ὠκὺς ἔνθα μύρεται Σίνις,ἄρδων βαθεῖαν Χωνίας παγκληρίαν.πόλιν δʼ ὁμοίαν Ἰλίῳ δυσδαίμονεςδείμαντες, ἀλγυνοῦσι Λαφρίαν κόρην σάλπιγγα, δῃώσαντες ἐν ναῷ θεᾶςτοὺς πρόσθʼ ἔδεθλον Ξουθίδας ᾠκηκότας.γλήναις δʼ ἄγαλμα ταῖς ἀναιμάτοις μύσει,στυγνὴν Ἀχαιῶν εἰς Ἰάονας βλάβηνλεῦσσον φόνον τʼ ἔμφυλον ἀγραύλων λύκων, ὅταν θανὼν λῄταρχος ἱρείας σκύλαξπρῶτος κελαινῷ βωμὸν αἱμάξῃ βρότῳ.ἄλλοι δὲ πρῶνας δυσβάτους Τυλησίουςλίνου θʼ ἁλισμήκτοιο δειραίαν ἄκρανἈμαζόνος σύγκληρον ἄρσονται πέδον, δούλης γυναικὸς ζεῦγλαν ἐνδεδεγμένοι,ἣν χαλκομίτρου θῆσσαν ὀτρηρῆς κόρηςπλανῆτιν ἄξει κῦμα πρὸς ξένην χθόνα.ἧς ἐκπνεούσης λοῖσθον ὀφθαλμὸς τυπεὶςπιθηκομόρφῳ πότμον Αἰτωλῷ φθόρῳ