Τρίτωνι Κολχὶς ὤπασεν δάνος γυνὴχρυσῷ πλατὺν κρατῆρα κεκροτημένον,δείξαντι πλωτὴν οἶμον, ᾗ διὰ στενῶνμύρμων ἐνήσει Τῖφυς ἄθραυστον σκάφος. Γραικοὺς δὲ χώρας τουτάκις λαβεῖν κράτηθαλασσόπαις δίμορφος αὐδάζει θεός,ὅταν παλίμπουν δῶρον ἄγραυλος λεὼς῞Ελληνʼ ὀρέξῃ νοσφίσας πάτρας Λίβυς.εὐζὰς δὲ δειμαίνοντες Ἀσβύσται κτέαρ κρύψουσʼ ἄφαντον ἐν χθονὸς νειροῖς μυχοῖς,ἐν ᾗ Κυφαίων δύσμορον στρατηλάτηνναύταις συνεκβράσουσι Βορραῖαι πνοαί,τόν τʼ ἐκ Παλαύθρων ἔκγονον Τενθρηδόνος,Ἀμφρυσίων σκηπτοῦχον Εὐρυαμπίων,