ἔδειμε πεντήκοντα σὺν ναυηγέταις.κρόκαι δὲ Μινυῶν εὐλιπῆ στελγίσματατηροῦσιν, ἅλμης οὐδὲ φοιβάζει κλύδων οὐδʼ ὀμβρία σμήχουσα δηναιὸν νιφάς.ἄλλους δὲ θῖνες οἵ τε Ταυχείρων πέλαςμύρμηκες αἰάζουσιν ἐκβεβρασμένουςἔρημον εἰς Ἄτλαντος οἰκητήριονθρυλιγμάτων δέρτροισι προσσεσηρότας· Μόψον Τιταιρώνειον ἔνθα ναυβάταιθανόντα ταρχύσαντο, τυμβείαν δʼ ὑπὲρκρηπῖδʼ ἀνεστήλωσαν Ἀργῷου δορὸςκλασθὲν πέτευρον, νερτέρων κειμήλιον,Αὔσιγδα Κινύφειος ᾗ τέγγων ῥόος νασμοῖς λιπαίνει, τῷ δὲ Νηρέως γόνῳ