πύργοι κατηρείποντο, τοὶ δὲ λοισθίαννήχοντο μοῖραν προὐμμάτων δεδορκότες.φηγὸν δὲ καὶ δρύκαρπα καὶ γλυκὺν βότρυνφάλλαι τε καὶ δελφῖνες αἵ τʼ ἐπʼ ἀρσένωνφέρβοντο φῶκαι λέκτρα θουρῶσαι βροτῶν. λεύσσω θέοντα γρυνὸν ἐπτερωμένοντρήρωνος εἰς ἅρπαγμα Πεφναίας κυνός,ἣν τόργος ὑγρόφοιτος ἐκλοχεύεται,κελυφάνου στρόβιλον ὠστρακωμένην.καὶ δή σε ναύτην Ἁχερουσία τρίβος καταιβάτις πύγαργον, οὐ πατρὸς κόπρουςστείβοντα ῥακτῶν βουστάθμων, ξενώσεται,ὡς πρόσθε, κάλλους τὸν θυωρίτην τριπλαῖς.ἀλλʼ ὀστρίμων μὲν ἀντὶ Γαμφηλὰς ὄνουκαὶ Λᾶν περάσεις, ἀντὶ δʼ εὐχίλου κάπης καὶ μηλιαυθμῶν ἠδὲ χερσαίας πλάτηςτράμπις σʼ ὀχήσει καὶ Φερέκλειοι πόδεςδισσὰς σαλάμβας κἀπὶ Γυθείου πλάκας,ἐν αἷσι πρὸς κύνουρα καμπύλους σχάσαςπεύκης ὀδόντας, ἕκτορας πλημμυρίδος,