ἐν ᾗ ποτʼ αὖθις Ἡρακλῆ φθίσει δράκωνΤυμφαῖος ἐν θοίναισιν Αἰθίκων πρόμος,τὸν Αἰακοῦ τε κἀπὸ Περσέως, σπορᾶςκαὶ Τημενείων οὐκ ἄπωθεν αἱμάτων.Πέργη δέ μιν θανόντα, Τυρσηνῶν ὄρος, ἐν Γορτυναίᾳ δέξεται πεφλεγμένον,ὅταν στενάζων κῆρας ἐκπνεύσῃ βίονπαιδός τε καὶ δάμαρτος, ἣν κτείνας πόσιςαὐτὸς πρὸς Ἅιδην δευτέραν ὁδὸν περᾷ,σφαγαῖς ἀδελφῆς ἠλοκισμένος δέρην, Γλαύκωνος Ἀψύρτοιό τʼ αὐτανεψίας.χὠ μὲν τοσούτων θῖνα πημάτων ἰδὼνἄστρεπτον Ἅιδην δύσεται τὸ δεύτερον,γαληνὸν ἦμαρ οὔποτʼ ἐν ζωῇ δρακών.ὦ σχέτλἰ , ὥς σοι κρεῖσσον ἦν μίμνειν πάτρᾳ βοηλατοῦντα καὶ τὸν ἐργάτην μύκλονκάνθωνʼ ὑπὸ ζεύγλαισι μεσσαβοῦν ἔτιπλασταῖσι λύσσης μηχαναῖς οἰστρημένονἢ τηλικῶνδε πεῖραν ὀτλῆσαι κακῶν.Ὁ δʼ αἰνόλεκτρον ἁρπαγεῖσαν εὐνέτης