λύγοισι τετρανθεῖσα, τὰς ὁ λυμεὼνἐπεγκολάπτειν ἀστένακτος αἰνέσει,ἑκουσίαν σμώδιγγα προσμάσσων δομῇ,ὅπως παλεύσῃ δυσμενεῖς, κατασκόποιςλώβαισι καὶ κλαυθμοῖσι φηλώσας πρόμον. ὃν Βομβυλείας κλιτὺς ἡ Τεμμικίαὕψιστον ἡμῖν πῆμʼ ἐτέκνωσέν ποτε,μόνος πρὸς οἴκους ναυτίλων σωθεὶς τάλας.λοῖσθον δὲ καύηξ ὥστε κυμάτων δρομεύς,ὡς κόγχος ἅλμῃ πάντοθεν περιτριβείς, κτῆσίν τε θοίναις Πρωνίων λαφυστίανπρὸς τῆς Λακαίνης αἰνοβακχεύτου κιχὠν,σῦφαρ θανεῖται πόντιον φυγὼν σκέπαςκόραξ σὺν ὅπλοις Νηρίτων δρυμῶν πέλας.κτενεῖ δὲ τύψας πλευρὰ λοίγιος στόνυξ κέντρῳ δυσαλθὴς ἔλλοπος Σαρδωνικῆς.κέλωρ δὲ πατρὸς ἄρταμος κληθήσεται,Ἀχιλλέως δάμαρτος αὐτανέψιος.μάντιν δὲ νεκρὸν Εὐρυτὰν στέψει λεὼςὅ τʼ αἰπὺ ναίων Τραμπύας ἐδέθλιον,