στόρθυγξι. νῆσον δʼ εἰς Κρόνῳ στυγουμένηνἅρπην περάσας, μεζέων κρεανόμον,ἄχλαινος ἵκτης, πημάτων λυγρῶν κόπις,τὸν μυθοπλάστην ἐξυλακτήσει γόον,ἀρὰς τετικὼς τοῦ τυφλωθέντος δάκους. οὔπω μάλʼ, οὔπω· μὴ τοσόσδʼ ὕπνος λάβοιλήθης Μέλανθον ἐγκλιθένθʼ Ἱππηγέτην.ἥξει γάρ, ἥξει ναύλοχον Ῥείθρου σκέπαςκαὶ Νηρίτου πρηῶνας. ὄψεται δὲ πᾶνμέλαθρον ἄρδην ἐκ βάθρων ἀνάστατον μύκλοις γυναικόκλωψιν. ἡ δὲ βασσάρασεμνῶς κασωρεύουσα κοιλανεῖ δόμους,θοίναισιν ὄλβον ἐκχέασα τλήμονος.αὐτὸς δὲ πλείω τῶν ἐπὶ Σκαιαῖς πόνουςἰδὼν μολοβρός, τλήσεται μὲν οἰκετῶν στυγνὰς ἀπειλὰς εὐλόφῳ νώτῳ φέρεινδέννοις κολασθείς, τλήσεται δὲ καὶ χερῶνπληγαῖς ὑπείκειν καὶ βολαῖσιν ὀστράκων.οὐ γὰρ ξέναι μάστιγες, ἀλλὰ δαψιλὴςσφραγὶς μενεῖ Θόαντος ἐν πλευραῖς ἔτι,