οὗ σῆμα δωμήσαντες ἔγχωροι κόρηςλοιβαῖσι καὶ θύσθλοισι Παρθενόπην βοῶν ἔτεια κυδανοῦσιν οἰωνὸν θεάν.ἀκτὴν δὲ τὴν προὔχουσαν εἰς ἘνιπέωςΛευκωσία ῥιφεῖσα τὴν ἐπώνυμονπέτραν ὀχήσει δαρόν, ἔνθα λάβρος Ἲςγείτων θʼ ὁ Λᾶρις ἐξερεύγονται ποτά. λίγεια δʼ εἰς Τέρειναν ἐκναυσθλώσεται,κλύδωνα χελλύσσουσα. τὴν δὲ ναυβάταικρόκαισι ταρχύσουσιν ἐν παρακτίαις,Ὠκινάρου δίναισιν ἀγχιτέρμονα.λούσει δὲ σῆμα βούκερως νασμοῖς Ἄρης ὀρνιθόπαιδος ἵσμα φοιβάζων ποτοῖς.πρώτῃ δέ καὶ ποτʼ αὖθι συγγόνων θεᾷ