ταύρους καταξανοῦσιν, ὧν ἀλκὴν ἑνὸςοὐδʼ ὁ Σκιαστὴς Ὀρχιεὺς Τιλφούσιοςἐμέμψατʼ, ἐν χάρμαισι ῥαιβώσας κέρας.καὶ τοὺς μὲν Ἅιδης, τοὺς δʼ Ὀλύμπιοι πλάκεςπαρʼ ἦμαρ αἰεὶ δεξιώσονται ξένους, φιλαυθομαίμους, ἀφθίτους τε καὶ φθιτούς.καὶ τῶν μὲν ἡμῖν εὐνάσει δαίμων δόρυ,βαιόν τι μῆχαρ ἐν κακοῖς δωρούμενος.ἄλλων δʼ ἄπλατον χειρὶ κινήσει νέφος,ὧν οὐδʼ ὁ Ῥοιοῦς ἶνις εὐνάζων μένος σχήσει, τὸν ἐννέωρον ἐν νήσῳ χρόνονμίμνειν ἀνώγων, θεσφάτοις πεπεισμένους,τροφὴν δʼ ἀμεμφῆ πᾶσι τριπτύχους κόραςἴσκων παρέξειν, Κυνθίαν ὅσοι σκοπὴνμίμνοντες ἠλάσκουσιν Ἰνωποῦ πέλας, Αἰγύπτιον Τρίτωνος ἕλκοντες ποτόν.ἃς δὴ Πρόβλαστος ἐξεπαίδευσε θρασὺςμυληφάτου χιλοῖο δαιδαλευτρίαςἕρπιν τε ῥέζειν ἠδʼ ἀλοιφαῖον λίπος,οἰνοτρόπους Ζάρηκος ἐκγόνους φάβας.