σκύμνον παρʼ ἀγκάλαισιν ἀίτα βράσας.οὐ γάρ τι πείσει φῖτυν, ὡς ὁ Λήμνιοςπρηστὴρ Ἐνυοῦς, οὔποτʼ εἰς φύζαν τραπεὶςταῦρος βαρύφρων, δυσμενεστάτου ξένωνἔτυψε δώρῳ σπλάγχνον, ἀρνεύσας λυγρὸν πήδημα πρὸς κνώδοντος αὐτουργοὺς σφαγάς.ἐλᾷ δὲ πάτρας τῆλε Τραμβήλου κάσιν,ὃν ἡ ξύναιμος πατρὸς ἐκλοχεύεται,δοθεῖσα πρωταίχμεια τῷ πυργοσκάφῳ.ἣν δή ποτʼ, ἐν ῥήτραισι δημοτῶν σταθείς, γλαυκῷ κελαινὸν δόρπον ὤτρυνεν κυνὶστεῖλαι τριπλᾶς θύγατρας ὁ σπείρας βάβαξ,τῷ πᾶσαν ἅλμῃ πηλοποιοῦντι χθόνα,ὅταν κλύδωνας ἐξερεύγηται γνάθων,λάβρῳ σαλεύων πᾶν τρικυμίᾳ πέδον. ὁ δʼ ἀντὶ πιποῦς σκορπίον λαιμῷ σπάσαςΦόρκῳ κακῆς ὠδῖνος ἔκλαυσεν βάρος,χρῄζων πυθέσθαι πημάτων ξυμβουλίαν.Ὁ δεύτερος δὲ νῆσον ἀγρότης μολών,χερσαῖος αὐτόδαιτος ἐγγόνων δρυὸς