πώλου, νόθον φίτυμα, συγγενῶν βλάβη,τοῦ λύσσαν ἐν ποίμναισιν αἰχμητηρίανχέαντος, ὃν χάρωνος ὠμηστοῦ δορὰ χαλκῷ τορητὸν οὐκ ἔτευξεν ἐν μάχῃ,μίαν πρὸς Ἅιδην καὶ φθιτοὺς πεπαμένονκέλευθον, ἣν γωρυτὸς ἔκρυψε Σκύθης,ἦμος καταίθων θύσλα Κωμύρῳ λέωνσφῷ πατρὶ λάσκε τὰς ἐπηκόους λιτάς, σκύμνον παρʼ ἀγκάλαισιν ἀίτα βράσας.οὐ γάρ τι πείσει φῖτυν, ὡς ὁ Λήμνιοςπρηστὴρ Ἐνυοῦς, οὔποτʼ εἰς φύζαν τραπεὶςταῦρος βαρύφρων, δυσμενεστάτου ξένωνἔτυψε δώρῳ σπλάγχνον, ἀρνεύσας λυγρὸν πήδημα πρὸς κνώδοντος αὐτουργοὺς σφαγάς.