δελφῖνος ἀκτὶς Σειρία καθαυανεῖ.τάριχον ἐν μνίοις δὲ καὶ βρύοις σαπρὸνκρύψει κατοικτίσασα Νησαίας κάσις,δίσκου μεγίστου τάρροθος Κυναιθέως. τύμβος δὲ γείτων ὄρτυγος πετρουμένηςτρέμων φυλάξει ῥόχθον Αἰγαίας ἁλός.τὴν Καστνίαν δὲ καὶ Μελιναίαν θεὸνλυπρὸς παρʼ Ἅιδην δεννάσει κακορροθῶν,ἥ μιν παλεύσει δυσλύτοις οἴστρου βρόχοις, ἔρωτας οὐκ ἔρωτας, ἀλλʼ Ἐρινύωνπικρὰν ἀποψήλασα κηρουλκὸν πάγην.ἅπασα δʼ ἄλγη δέξεται κωκυμάτων,ὅσην Ἄρατθος ἐντὸς ἠδὲ δύσβατοιΛειβήθριαι σφίγγουσι Δωτίου πύλαι,