τέταρτον ἐξ Ἄτλαντος ἀθλίου σπόρον,τῶν αὐθομαίμων συγκατασκάπτην Πρύλιν,τόμουρε πρὸς τὰ λῷστα νημερτέστατε·μήδʼ Αἰσακείων οὑμὸς ὤφελεν πατὴρχρησμῶν ἀπῶσαι νυκτίφοιτα δείματα, μιᾷ δὲ κρύψαι τοὺς διπλοῦς ὑπὲρ πάτραςμοίρᾳ, τεφρώσας γυῖα Λημναίῳ πυρί·οὐκ ἂν τοσῶνδε κῦμʼ ἐπέκλυσεν κακῶν.καὶ δὴ Παλαίμων δέρκεται βρεφοκτόνοςζέουσαν αἰθυίαισι πλεκτανοστόλοις γραῖαν ξύνευνον Ὠγένου Τιτηνίδα.καὶ δὴ διπλᾶ σὺν πατρὶ ῥαίεται τέκνα,στερρῷ τυπέντι κλεῖδας εὐάρχῳ μύλῳ,τὰ πρόσθεν αὐλητῆρος ἐκπεφευγόταψυδραῖσι φήμαις λαρνακοφθόρους ῥιφάς, ᾧ δὴ πιθήσας στυγνὸς ἄρταμος τέκνων,αἰθυιόθρεπτος πορκέων λιναγρέτης,κρηθμοῖσι καὶ ῥαιβοῖσι νηρίταις φίλος,χηλῷ κατεδρύφαξε διπτύχους γονάς.σὺν τοῖς δʼ ὁ τλήμων, μητρὸς οὐ φράσας θεᾶς