εἰς πέντε που πλειῶνας ἱμείρων λέχους.οἱ δʼ ἀμφὶ βωμὸν τοῦ προμάντιος Κρόνουσὺν μητρὶ τέκνων νηπίων κρεανόμουὅρκων τὸ δευτεροῦχον ἄρσαντες ζυγὸνστερρὰν ἐνοπλίσουσιν ὠλέναις πλάτην, σωτῆρα Βάκχον τῶν πάροιθε πημάτωνΣφάλτην ἀνευάζοντες, ᾧ ποτʼ ἐν μυχοῖςΔελφινίου παρʼ ἄντρα Κερδῴου θεοῦΤαύρῳ κρυφαίας χέρνιβας κατάρξεταιὁ χιλίαρχος τοῦ πολιρραίστου στρατοῦ. ᾧ θυμάτων πρόσπαιον ἐκτίνων χάρινδαίμων Ἐνόρχης Φιγαλεὺς Φαυστήριοςλέοντα θοίνης, ἴχνος ἐμπλέξας λύγοις,σχήσει, τὸ μὴ πρόρριζον αἰστῶσαι στάχυνκείροντʼ ὀδόντι καὶ λαφυστίαις γνάθοις. λεύσσω πάλαι δὴ σπεῖραν ὁλκαίων κακῶν,σύρουσαν ἅλμῃ κἀπιροιζοῦσαν πάτρᾳδεινὰς ἀπειλὰς καὶ πυριφλέκτους βλάβας.Ὡς μή σε Κάδμος ὤφελʼ ἐν περιρρύτῳἼσσῃ φυτεῦσαι δυσμενῶν ποδηγέτην,