ἐπεί μʼ ἔταξας φύλακα λαΐνου στέγηςκαὶ πάντα φράζειν κἀναπεμπάζειν λόγον ἐτητύμως ἄψορρον ὤτρυνας τρόχιν.δαίμων δέ φήμας εἰς τὸ λῷον ἐκδραμεῖν