ποινὰς ἀθἐλκτους θʼ ἁρπαγὰς διζήμεναι, ὑπὲρ κελαινὸν Ἴστρον ἤλασαν Σκύθαςἵππους, ὁμοκλήτειραν ἱεῖσαι βοὴνΓραικοῖσιν ἀμνάμοις τε τοῖς Ἐρεχθέως.καὶ πᾶσαν Ἀκτὴν ἐξεπόρθησαν δορί,τοὺς Μοψοπείους αἰθαλώσασαι γύας. πάππος δὲ Θρῄκης οὑμὸς αἰστώσας πλάκαχώραν τʼ Ἐορδῶν καὶ Γαλαδραίων πέδον,ὅρους ἔπηξεν ἀμφὶ Πηνειοῦ ποτοῖς,στερρὰν τραχήλῳ ζεῦγλαν ἀμφιθεὶς πέδαις,ἀλκῇ νέανδρος, ἐκπρεπέστατος γένους. ἡ δʼ ἀντὶ τούτων τάρροθον βοηλάτηντὸν ἑξάπρυμνον, στέρφος ἐγχλαινούμενον,στείλασα, λίστροις αἰπὺν ἤρειψεν πάγον,