βροτησίαν ἱεῖσαν, ἔμπαιον δρόμων.πάλιν δʼ ὁ πέτρας ἀσκέρας ἀνειρύσαςκαὶ φασγάνου ζωστῆρα καὶ ξίφος πατρός,ὁ Φημίου παῖς, Σκῦρος ᾧ λυγροὺς τάφουςκρημνῶν ἔνερθεν αἰγίλιψ ῥοιζουμένων πάλαι δοκεύει τὰς ἀταρχύτους ῥιφάς,σὺν θηρὶ βλώξας τῷ σπάσαντι δηίαςΜύστῃ Τροπαίας μαστὸν εὔθηλον θεᾶς,ζωστηροκλέπτης, νεῖκος ὤρινεν διπλοῦν,στόρνην τʼ ἀμέρσας καὶ Θεμισκύρας ἄπο τὴν τοξόδαμνον νοσφίσας Ὀρθωσίαν.ἧς αἱ ξύναιμοι, παρθένοι Νεπτουνίδος,ἔριν λιποῦσαι, Λάγμον, ἠδὲ Τήλαμον,καὶ χεῦμα Θερμώδοντος Ἀκταῖόν τʼ ὄρος,