καὶ δάκρυ, νῆις δʼ ἐστὶ καὶ τητώμενοςἀμφοῖν, ὁ Θρῄκης ἔκ ποτʼ εἰς ἐπακτίανΤρίτωνος ἐκβολαῖσιν ἠλοκισμένηνχέρσον περάσας, οὐχὶ ναυβάτῃ στόλῳ, ἀλλʼ ἀστίβητον οἶμον, οἷά τις σιφνεύς,κευθμῶνος ἐν σήραγγι τετρήνας μυχούς,νέρθεν θαλάσσης ἀτραποὺς διήνυσε,τέκνων ἀλύξας τὰς ξενοκτόνους πάλαςκαὶ πατρὶ πέμψας τὰς ἐπηκόους λιτὰς στῆσαι παλίμπουν εἰς πάτραν, ὅθεν πλάνηςΠαλληνίαν ἐπῆλθε γηγενῶν τροφόν—κεῖνός σε, Γουνεὺς ὥσπερ, ἐργάτης δίκηςτῆς θʼ Ἡλίου θυγατρὸς Ἰχναίας βραβεύς,ἐπεσβολήσας λυγρὰ νοσφιεῖ γάμων,