θεᾶς δʼ ὀφελτρεύσουσι κοσμοῦσαι πέδον, δρόσῳ τε φοιβάσουσιν, ἀστεργῆ χόλονἀστῶν φυγοῦσαι. πᾶς γὰρ Ἰλιεὺς ἀνὴρκόρας δοκεύσει, πέτρον ἐν χεροῖν ἔχων,