ἐν ἀμφιβλήστρῳ συντεταργανωμένοςτυφλαῖς ματεύσει χερσὶ κροσσωτοὺς ῥαφάς.θερμὴν δʼ ὑπαὶ λουτρῶνος ἀρνεύων στέγηντιβῆνα καὶ κύπελλον ἐγκάρῳ ῥανεῖ,τυπεὶς σκεπάρνῳ κόγχον εὐθήκτῳ μέσον. οἰκτρὰ δέ πέμφιξ Ταίναρον πτερύξεται,λυπρὰν λεαίνης εἰσιδοῦσʼ οἰκουρίαν.ἐγὼ δὲ δροίτης ἄγχι κείσομαι πέδῳ,Χαλυβδικῷ κνώδοντι συντεθραυσμένη,ἐπεί με, πεύκης πρέμνον ἢ στύπος δρυὸς ὅπως τις ὑλοκουρὸς ἐργάτης ὀρεύς,ῥήξει πλατὺν τένοντα καὶ μετάφρενον,καὶ πᾶν λακίζουσʼ ἐν φοναῖς ψυχρὸν δέμαςδράκαινα διψὰς κἀπιβᾶσʼ ἐπʼ αὐχένοςπλήσει γέμοντα θυμὸν ἀγρίας χολῆς, ὡς κλεψίνυμφον κοὐ δορίκτητον γέραςδύσζηλος ἀστέμβακτα τιμωρουμένη.βοῶσα δʼ οὐ κλύοντα δεσπότην πόσινθεύσω κατʼ ἴχνος ἠνεμωμένη πτεροῖς.σκύμνος δὲ πατρὸς κῆρα μαστεύων φόνου