πτόρθου διαρραισθέντος, ὃν νεοσκαφὲςκρύψει ποτʼ ἐν κλήροισι Μηδύμνης στέγος.ὁ μὲν γὰρ ἀμφὶ χύτλα τὰς δυσεξόδουςζητῶν κελεύθους αὐχενιστῆρος βρόχου ἐν ἀμφιβλήστρῳ συντεταργανωμένοςτυφλαῖς ματεύσει χερσὶ κροσσωτοὺς ῥαφάς.θερμὴν δʼ ὑπαὶ λουτρῶνος ἀρνεύων στέγηντιβῆνα καὶ κύπελλον ἐγκάρῳ ῥανεῖ,τυπεὶς σκεπάρνῳ κόγχον εὐθήκτῳ μέσον. οἰκτρὰ δέ πέμφιξ Ταίναρον πτερύξεται,λυπρὰν λεαίνης εἰσιδοῦσʼ οἰκουρίαν.ἐγὼ δὲ δροίτης ἄγχι κείσομαι πέδῳ,Χαλυβδικῷ κνώδοντι συντεθραυσμένη,ἐπεί με, πεύκης πρέμνον ἢ στύπος δρυὸς