οἱ δʼ αὖ Πελασγῶν ἀμφὶ Μέμβλητος ῥοὰςνῆσόν τε Κερνεᾶτιν ἐκπεπλωκότεςὑπὲρ πόρον Τυρσηνὸν ἐν Λαμητίαις δίναισιν οἰκήσουσι Λευκανῶν πλάκας.καὶ τοὺς μὲν ἄλγη ποικίλαι τε συμφοραὶἄνοστον αἰάζοντας ἕξουσιν τύχηνἐμῶν ἕκατι δυσγάμων ῥυσταγμάτωνΟὐδʼ οἱ χρόνῳ μολόντες ἀσπαστῶς δόμους εὐκταῖον ἐκλάμψουσι θυμάτων σέλας,χάριν τίνοντες Κερδύλᾳ Λαρυνθίῳ.τοιαῖσδʼ ἐχῖνος μηχαναῖς οἰκοφθορῶνπαραιολίξει τὰς ἀλεκτόρων πικρὰςστεγανόμους ὄρνιθας. οὐδὲ ναυφάγοι λήξουσι πένθους δυσμενεῖς φρυκτωρίαι