Ἱππωνίου πρηῶνος εἰς Τηθὺν κέραςσκληρὸν νένευκεν. ἀντὶ δὲ Κρίσης ὅρων Κροτωνιᾶτιν ἀντίπορθμον αὔλακαβοῶν ἀροτρεύσουσιν ὁλκαίῳ πτερῷ,πάτραν Λίλαιαν κἀνεμωρείας πέδονποθοῦντες Ἄμφισσάν τε καὶ κλεινὰς Ἄβας.Σήταια τλῆμον, σοὶ δὲ πρὸς πέτραις μόρος μίμνει δυσαίων, ἔνθα γυιούχοις πέδαιςοἴκτιστα χαλκείῃσιν ὠργυιωμένηθανῇ, πυρὶ φλέξασα δεσποτῶν στόλον,ἔκβλητον αἰάζουσα Κράθιδος πέλαςτόργοισιν αἰώρημα φοινίοις δέμας. σπιλὰς δʼ ἐκείνη σῆς φερώνυμος τύχηςπόντον προσαυγάζουσα φημισθήσεται.