ἀστοῖσι καὶ ποίμναισι πρευμενῆ μολεῖν. ἔσται ποτὲ πρεσβεῦσιν Αἰτωλῶν φάοςἐκεῖ γοηρὸν καὶ πανέχθιστον φανέν,ὅταν Σαλάγγων γαῖαν Ἀγγαίσων θʼ ἕδημολόντες αἰτίζωσι κοιράνου γύας,ἐσθλῆς ἀρούρης πῖαρ ἔγκληρον χθονός. τοὺς δʼ εἰς ἐρεμνὸν ζῶντας ὠμησταὶ τάφονκρύψουσι κοίλης ἐν μυχοῖς διασφάγος.τοῖς δʼ ἀκτέριστον σῆμα Δαυνῖται νεκρῶνστήσουσι χωστῷ τροχμάλῳ κατηρεφές,χώραν διδόντες, ἥν περ ἔχρῃζον λαβεῖν, τοῦ κρατοβρῶτος παιδὸς ἄτρεστου κάπρου.τῶν Ναυβολείων δʼ εἰς Τέμεσσαν ἐγγόνωνναῦται καταβλώξουσιν, ἔνθα Λαμπέτης