Λάδωνος ἀμφὶ ῥεῖθρα ναίουσα σκύλαξ.ὅθεν, πεφευγὼς ἑρπετῶν δεινὴν μάχηνδρακοντομόρφων, εἰς Ἀμαντίαν πόλινπλώσει, πέλας δὲ γῆς Ἀτιντάνων μολών,Πράκτιν παρʼ αὐτὴν αἰπὺ νάσσεται λέπας, τοῦ Χαονίτου νᾶμα Πολυάνθους δρέπων.ὁ δʼ Αὐσονείων ἄγχι Κάλχαντος τάφων,δυοῖν ἀδελφοῖν ἅτερος, ψευδηρίωνξένην ἐπʼ ὀστέοισιν ὀγχήσει κόνιν.δοραῖς δὲ μήλων τύμβον ἐγκοιμωμένοις χρήσει καθʼ ὕπνον πᾶσι νημερτῆ φάτιν,νόσων δʼ ἀκεστὴς Δαυνίοις κληθήσεται,ὅταν κατικμαίνοντες Ἀλθαίνου ῥοαῖςἀρωγὸν αὐδήσωσιν Ἠπίου γόνονἀστοῖσι καὶ ποίμναισι πρευμενῆ μολεῖν. ἔσται ποτὲ πρεσβεῦσιν Αἰτωλῶν φάοςἐκεῖ γοηρὸν καὶ πανέχθιστον φανέν,ὅταν Σαλάγγων γαῖαν Ἀγγαίσων θʼ ἕδημολόντες αἰτίζωσι κοιράνου γύας,ἐσθλῆς ἀρούρης πῖαρ ἔγκληρον χθονός.