390. St. Β. 22, 3: ἀγρόϲ: ἀγρώτηϲ ὡϲ Μαλλόϲ Μαλλώτηϲ καὶ Ἥπειροϲ πειρώτηϲ καὶ ἀγρώϲτηϲ πλεοναϲμῷ τοῦ ϲ.

391. Ε. M. 790, 40: φερέϲβιοϲ: ζωοποιόϲ· ὡϲ φερέπονοϲ, οὕτω καὶ φερέβιοϲ κοὶ πλεοναϲμῷ τοῦ . περὶ παθῶν.

392. Ep. Cr. 1 340, 23 et 417, 16: πολλάκιϲ τὸ ο ϲυγκεκομμένον τὸ ϲ ποιεῖ, θεόφατον θέϲφατον, ὑπόπληξ ὕϲπληξ, ὑφ’ οὗ πλήϲϲονται οἱ ἵπποι, θεοείκελον θέϲκελον· οὕτωϲ ἀπὸ τῆϲ ὑπό προθέϲεωϲ ὑπότεροϲ καὶ κατὰ ϲυγκοπὴν ὕϲτεροϲ.

393. E. Or. 153, 33, E. M. 784, 55: ὑϲμίνη: παρὰ τὸ μένω γίνεται ὑπομένῃ, ϲυγκοπῇ καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ ϲ ὑϲμίνη.

394. Ep. Cr. l 341, 25: τὸ πτόλιϲ ἔθει ποιητικῷ παρὰ τὸ πόλιϲ πολίζω κἐπεὶ οὕπω λιοϲ ἱρὴ — ἐν πεδίῳ πεπόλιϲτο» ( 216 e 217) καὶ πτολίζω ὡϲ πόλεμοϲ πτόλεμοϲ. τὸ μέντοι πτολίεθρον οὐ λέγεται πολίεθρον, ἐπεὶ παρὰ τὸ πτόλιϲ ἐγένετο.

390a. Ιl. Pr. ψ 160: ὀχεύω ὀχεόϲ καὶ ἐν πλεοναϲμῷ τοῦ ϲ ὀϲχεόϲ.

390b. ΙI. Pr. N 809. βιβάϲθων: Τυραννίων περιϲπᾷ, οὐχ ὑγιῶϲ· ὁ γὰρ χαρακτὴρ βαρεῖαν τάϲιν ἀπαιτεῖ, εἴτε ἀπὸ τοῦ βhιβῶ βιβάθω γενομένου τοῦ ῥήματοϲ, περιπλεονάϲαντοϲ τοῦ ϲ, ὥϲ φηϲι Φιλόξενοϲ, εἶτε ἀπὸ ὀνόματοϲ τοῦ βιβαϲτόϲ ὡϲ ἄϊϲτόϲ ἀϲθων.

390c. Arcad.172, 18: ἧϲο τὸ καθίζου καὶ ἧτο τὸ τρίτον καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ ϲ ἧϲτο προπεριϲπῶνται.

ad fr. *390. Ex eodem fonte fluxisse videtur E. M. 811, 34 ἀπὸ τοῦ χηρῶ χηρλϲω χηρωτήϲ ὡϲ γωψώϲω γυψώτηϲκαὶ πλεοναϲμῷ τοῦ ϲ χηρωϲτήϲcf. IΙ. Pr ε 158, ubi pro teste formae ἀγρώϲτηϲ citatur Ϲοφοκλῆϲ ἐν Ἀλεξάνδρῳ εϲτείχων δ’ ἀγρώϲτην ὄχλον». Ex St. B. 216, 3 hic sublicio: Δάαι Ϲκυθhικὸν ἔθνοϲ λέγονται καὶ Δάϲαι μεvὰ τοῦ ϲ.ad r. *392. c. supra fr. 93 et 233, de ὕϲπληξ cf. etiem E. Orion. p. 155, 17.

395. E. Or. 116, 13, Ep. Cr.1 313, 11: ἀπὸ τοῦ ὄρω ὀρύω καὶ πέφυκε τὸ ν πλεονάζειν ἐν τοῖϲ ῥήμαϲι καὶ γίνεται ὀρύνω καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ τ ὀτρύνω.