179d. St. B. 379, 3: Κοτιάειον. —τινέϲ φαϲι Κοϲιάειον ὀφείλει· δοκεῖ δὲ ἀπὸ τοῦ Κόϲα Κοϲάειον ὡϲ τοῦ Μίδα Μιδάειον καὶ προϲθέϲει τοῦ ι Κοϲιάειον καὶ τροπῇ Κοτιάειον.

179e. St. B. 62, 1: Ἀκουιτανοί: ἔοικε τὸ ι κατὰ πλεοναϲμὸν ἔχειν.

179f. St. B. 608, 9. Ταῦροϲ: τὸ ἐθνικὸν Ταυριανόϲ πλεοναϲμῷ τοῦ ι ὡϲ Ζυγιανόϲ.

181a. lo. Al. 37, 31: τὸ θοάν ὀξυνόμενον πλεοναϲμὸν ἔχει τοῦ ο δήν δάν θοάν.

ad fr. 180. Omisi ἔϲτι δὲ ἡ ἀνδρὸϲ ἀδελφή post η γάλωϲ ut ab epitomatore adiecta. Verbis τῶν Ἀττικῶν intellegi πόλεωϲ ἵλεω adnotavit Lob. El. 1 471. cf. Ep. Cr. I 146, 10 ἀμφὶ δέ μιν γαλόῳ (Χ 473) ἐπενθέϲει τοῦ ο γάλωϲ γὰρ καὶ «ἐξ Ἀθόω», Ἄθω γάρ. ἐν δὲ τῷ λαγωόϲ οὐκ ἐπένθεϲιϲ τοῦ ο, ἀλλὰ διϲϲὴ χρῆϲιϲ· λαγώϲ γὰρ καὶ λαγωόϲ, οὐχ, ὡϲ Τρύφων οἴεται, ταῦτα Βοιωτῶν εἰϲι διαλέκτου. ἐκεῖνοι γάρ, φαϲί, τῷ υ προϲνέμουϲι τὸ ο ὑμῖν οὑμῖν, κύνεϲ κούνεϲ.ad fr. 181. In fne pro Ἄθοοϲ Ἀθόου scripsi cum Lob. El. I 472 Ἀθόωϲ Ἀθόω. cf. St. B. 36, 10 Ἄθωϲ: εἴρηται δὲ καὶ Ἄθοοϲ ὡϲ Κῶϲ Κόοϲ. λέγεται δὲ καὶ κατὰ ϲυναίρεϲιν Ἄθουϲ. ἡ κλίϲιϲ διττή, καὶ Ἄθωοϲ καὶ Ἄθω.ad fr. [179f]. De his dubitanter Herod. ap. St. B.17, 2 τὸ Ταυριανόϲ καί. Ϲκορπιανόϲ καὶ Ζυγιανόϲ ἀπὸ τῶν Ϲκόρπων καὶ Ταύρων καὶ Ζυγῶν παράγεϲθαι. δοκοῦϲι, δυνάμενα καὶ αὐτὰ ἀπὸ τῶν προτέρων παράγεϲθαι τοπικῶν, ζυγίων, Ϲκορπίων, Ταυρίων.

182. St. B. 641, 16: Τύμωλοϲ: οὕτωϲ ὁ Τμῶλοϲ κατὰ ποιητικὸν μεταϲχηματιϲμόν.

183. E. Gud. 287, 10 O, E. M. 481, 16: ἰωή ἡ φωνή· παρὰ τὸ ἴω γίνεται ἰή καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ ω ἰωή ἡ διικνουμένη εἰϲ τὰϲ ἀκοάϲ. οὕτωϲ Ἡρωδιανόϲ.

184. Ep.Hom. 86, 26, E. M. 157, 26: ἀcπιδιώτηϲ εἰ μὲν ἀπὸ τῆϲ. ἀϲπίδοϲ ἀϲπιδίτηϲ, δηλονότι πλεοναϲμῷ τοῦ ω εἰ δὲ παρὰ τὸ ἀϲπίδιοϲ ἔνθεν «ὑπαϲπίδια (e. g. Ν 158) παραγωγόν, οὐ πλεονάζει ὥϲπερ ἴδιοϲ ἰδιώτηϲ καὶ ἥλιοϲ ἡλιώτηϲ καὶ ἀφηλιώτηϲ, οὕτωϲ ἀϲπίδιοϲ ἀϲπιδιώτηϲ.

E. Or.30, 7: ἀγροιώτηϲ: ἀγρόϲ ἀγρότηϲ ὡϲ δῆμοϲ δημότηϲ πλεοναϲμῷ τοῦ ι ἀγροίτηϲ καὶ προϲθέϲει τοῦ ω ἀγροιώτηϲ.

185. St. B. 493, 6: Ὁμόλιον πόλιϲ Μακεδονίαϲ καὶ Μαγνηϲίαϲ. τὸ δὲ Ὁμολώϊον κτητικόν ἐϲτι κατὰ πλεοναϲμὸν τοῦ ω.

182a. Il. Pr. 0 365: τὸ ἥτε ξείνων θέμιϲ ἐϲτί (Od. ι 268) δαϲύνεται, τὸ δὲ ἠύτε ψιλοῦται.