Καὶ τὸ δυϊκὸν δέ ἐϲτόν ἐγκλίνεται οἵ μοι ϲκυζομένῳ περ Ἀχαιῶν φίλτατοί ἐϲτον
.
(Ι 198) καὶ τὰ πληθυντικά ἄνθρωποί ἐϲμεν, ἄνθρωποί ἐϲτε, οὗτοί εἰϲι
.
Ἐκ δὲ μετοχῶν οὐχ οἷόν τέ ἐϲτιν ἐγκλιτικὸν μόριον. ἀεὶ γὰρ ταῦτα ἐκ θέματοϲ ἀνάγεται,
εἴγε μεταλήψειϲ ῥημάτων εἰϲίν. ἀλλ’ οὐδὲ ἐξ ἄρθρου. τῇ γὰρ ϲυντάξει ἡ παράθεϲιϲ τῶν
ἄρθρων μάχεται· ἅπαντα γὰρ ταῦτα προτακτικά ἐϲτιν, ἀρκτικώτερα ὄντα τῶν καλουμένων
προτακτικῶν, ᾗ κατάρχει ὅλου λόγου ἣ μυρί’ Ἀχαιοῖϲ ἄλγε’ ἔθηκεν
καὶ ὃϲ μάλα πολλὰ
πλάγχθη
. διὰ τοῦτο καὶ ἰδίῳ ῥήματι κατακλείεται, πρὸ αὐτοῦ τε πίπτουϲιν αἱ ϲτιγμαί.
καὶ ἐξ ἁπάντων τῶν ὄντων οὐ πολλά ἐϲτι μόρια εὑρεῖν, ἃ εἰϲ τὴν προκειμένην ϲύνταξιν
ὑπάγεται.