ὁποῖα νίκης μὴ κακῆς ἐπίσκοπα,καὶ ταῦτα γῆθεν ἔκ τε ποντίας δρόσουἐξ οὐρανοῦ τε· κἀνέμων ἀήματαεὐηλίως πνέοντʼ ἐπιστείχειν χθόνα·καρπόν τε γαίας καὶ βοτῶν ἐπίρρυτονἀστοῖσιν εὐθενοῦντα μὴ κάμνειν χρόνῳ,καὶ τῶν βροτείων σπερμάτων σωτηρίαν.τῶν εὐσεβούντων δʼ ἐκφορωτέρα πέλοις.στέργω γάρ, ἀνδρὸς φιτυποίμενος δίκην,τὸ τῶν δικαίων τῶνδʼ ἀπένθητον γένος.τοιαῦτα σοὔστι. τῶν ἀρειφάτων δʼ ἐγὼπρεπτῶν ἀγώνων οὐκ ἀνέξομαι τὸ μὴ οὐτήνδʼ ἀστύνικον ἐν βροτοῖς τιμᾶν πόλιν.

Χορόςδέξομαι Παλλάδος ξυνοικίαν,οὐδʼ ἀτιμάσω πόλιν,τὰν καὶ Ζεὺς ὁ παγκρατὴς Ἄρης τεφρούριον θεῶν νέμει,ῥυσίβωμον Ἑλλάνων ἄγαλμα δαιμόνων·ᾇτʼ ἐγὼ κατεύχομαιθεσπίσασα πρευμενῶς