δυσπαλεῖ τε δίνᾳ·γελᾷ δὲ δαίμων ἐπʼ ἀνδρὶ θερμῷ,τὸν οὔποτʼ αὐχοῦντʼ ἰδὼν ἀμαχάνοιςδύαις λαπαδνὸν οὐδʼ ὑπερθέοντʼ ἄκραν·διʼ αἰῶνος δὲ τὸν πρὶν ὄλβονἕρματι προσβαλὼν δίκαςὤλετʼ ἄκλαυτος, αἶστος.
Ἀθηνᾶκήρυσσε, κῆρυξ, καὶ στρατὸν κατειργαθοῦ,ἥ τʼ οὖν διάτορος Τυρσηνικὴσάλπιγξ, βροτείου πνεύματος πληρουμένη,ὑπέρτονον γήρυμα φαινέτω στρατῷ.πληρουμένου γὰρ τοῦδε βουλευτηρίουσιγᾶν ἀρήγει καὶ μαθεῖν θεσμοὺς ἐμοὺςπόλιν τε πᾶσαν εἰς τὸν αἰανῆ χρόνονκαὶ τούσδʼ ὅπως ἂν εὖ καταγνωσθῇ δίκη.Χορόςἄναξ Ἄπολλον, ὧν ἔχεις αὐτὸς κράτει.τί τοῦδε σοὶ μέτεστι πράγματος λέγε.Ἀπόλλωνκαὶ μαρτυρήσων ἦλθον—ἔστι γὰρ νόμῳἱκέτης ὅδʼ ἁνὴρ καὶ δόμων ἐφέστιοςἐμῶν, φόνου δὲ τοῦδʼ ἐγὼ καθάρσιος—